{"id":1204,"date":"2021-09-20T21:22:03","date_gmt":"2021-09-20T19:22:03","guid":{"rendered":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/?p=1204"},"modified":"2022-02-06T21:55:47","modified_gmt":"2022-02-06T20:55:47","slug":"anatomia-odpuszczania","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/?p=1204","title":{"rendered":"Anatomia odpuszczania"},"content":{"rendered":"\n

We wpisie Talent<\/a><\/strong> pisa\u0142em o tym, jak wa\u017cna jest wytrwa\u0142o\u015b\u0107 w d\u0105\u017ceniu do celu – przynajmniej w por\u00f3wnaniu do samego tylko danego nam potencja\u0142u.<\/p>\n\n\n\n

Ale faktycznie czy zawsze warto pod\u0105\u017ca\u0107 wybran\u0105 drog\u0105 za wszelk\u0105 cen\u0119?<\/p>\n\n\n\n

„Nigdy si\u0119 nie poddawaj, dasz rad\u0119” – m\u00f3wi\u0105. „Niewa\u017cne, ile razy si\u0119 przewr\u00f3cisz, wa\u017cne ile razy wstaniesz” – motywuj\u0105 i pocieszaj\u0105. „Nieustannie pod\u0105\u017caj za marzeniami” – radz\u0105, pozostaj\u0105c sami w strefie komfortu. „Je\u015bli do czego\u015b si\u0119 przy\u0142o\u017cysz, na pewno to dostaniesz” – obiecuj\u0105, cho\u0107 to wci\u0105\u017c nie nadchodzi.<\/p>\n\n\n\n

Nikt nie m\u00f3wi nam natomiast o tym, \u017ce uporczywe trzymanie si\u0119 obranej, ale b\u0142\u0119dnej drogi mo\u017ce okaza\u0107 si\u0119 w d\u0142u\u017cszej perspektywie zab\u00f3jcze. Mo\u017ce zaprowadzi\u0107 ci\u0119 w \u015blepy zau\u0142ek, doprowadzi\u0107 do finansowego, zdrowotnego i duchowego upadku i wielu \u017cyciowych problem\u00f3w. Odgradza ci\u0119 od interesuj\u0105cych alternatyw. Mamy tylko jedno \u017cycie, a najbardziej ulotnym aktywem nam danym jest czas. Je\u015bli \u017ale wybierzesz – na przyk\u0142ad karier\u0119 – i b\u0119dziesz uporczywie si\u0119 jej trzyma\u0142, to nikt ju\u017c nigdy nie zwr\u00f3ci ci straconych lat.<\/p>\n\n\n\n

Nie ka\u017cdy mo\u017ce (ale pewnie ka\u017cdy chcia\u0142by) by\u0107 jak Thomas Edison, kt\u00f3ry uporczywie eksperymentowa\u0142 i w ko\u0144cu po tysi\u0105cach pr\u00f3b opracowa\u0142 dzia\u0142aj\u0105c\u0105 \u017car\u00f3wk\u0119. „Nie odnios\u0142em pora\u017cki. Po prostu odkry\u0142em 10.000 b\u0142\u0119dnych rozwi\u0105za\u0144” <\/em>– m\u00f3wi\u0142. Stawiany jest dzi\u0119ki temu za wz\u00f3r wytrwa\u0142o\u015bci i optymizmu. <\/p>\n\n\n\n

To czego nam nie m\u00f3wi\u0105, to \u017ce Edison nie by\u0142 dzia\u0142aj\u0105cym w pojedynk\u0119, upartym i romantycznym geniuszem (taki wypali\u0142by si\u0119 zapewne du\u017co wcze\u015bniej), ale bezwzgl\u0119dnym i bogatym przemys\u0142owcem, kt\u00f3remu pomaga\u0142 we wszystkim sztab ludzi i kt\u00f3ry nie mia\u0142 \u017cadnych skrupu\u0142\u00f3w przed naruszaniem cudzych patent\u00f3w i podkradaniem ich wynalazk\u00f3w. A je\u015bli trzeba by\u0142o – atakowaniem i niszczeniem konkurent\u00f3w. Mo\u017cesz nie mie\u0107 takich \u015brodk\u00f3w jak on i mo\u017cesz nie chcie\u0107 wykorzystywa\u0107 takich jak on sposob\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n

M\u00f3wi si\u0119 nam przyk\u0142adowo, \u017ce Edison by\u0142 tak wytrwa\u0142y, \u017ce praktycznie nie sypia\u0142 i pracowa\u0142 bez przerwy (mamy tu bra\u0107 z niego przyk\u0142ad), ale istnieje wiele relacji go\u015bci, kt\u00f3rzy niespodziewanie przyje\u017cdzali do niego w ci\u0105gu dnia i zastawali wynalazc\u0119 spokojnie drzemi\u0105cego, podczas gdy jego pracownicy normalnie pracowali. Na pewno by\u0142 mistrzem autokreacji. Nie dajmy si\u0119 nabra\u0107 na wszystkie zwi\u0105zane z nim legendy.<\/p>\n\n\n\n

Z kolei Nikola Tesla, kt\u00f3rego biografie ostatnio prze\u017cywa\u0142y renesans i na kt\u00f3rego cze\u015b\u0107 nazwano pioniersk\u0105 mark\u0119 elektrycznych samochod\u00f3w, by\u0142 niew\u0105tpliwie zdolniejszy od Edisona i mia\u0142 lepsze pomys\u0142y, ale on upiera\u0142 si\u0119 z kolei (i by\u0142 w tym niezwykle wytrwa\u0142y) na prawdziwe dzia\u0142anie w pojedynk\u0119 i niezale\u017cno\u015b\u0107 – i w konsekwencji umar\u0142 zmarginalizowany i bez grosza przy duszy.<\/p>\n\n\n\n

Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c – wiele z tego co s\u0142yszymy i traktujemy jako dobre przyk\u0142ady dla naszego dzia\u0142ania i jako paliwo dla naszej cnoty wytrwa\u0142o\u015bci (co nazywa si\u0119 w psychologii „heurystyk\u0105 dost\u0119pno\u015bci” – availability heuristic<\/em>, lub „spo\u0142ecznym dowodem s\u0142uszno\u015bci” – social proof<\/em>) to niekoniecznie przyk\u0142ady trafne.<\/p>\n\n\n\n

Pisa\u0142em ju\u017c o ksi\u0105\u017cce Angeli Duckworth<\/strong> \u201cUp\u00f3r. Pot\u0119ga pasji i wytrwa\u0142o\u015bci\u201d (Grit. The Power of Passion and Perseverance<\/em>)<\/strong>, kt\u00f3ra niesie nam pozytywne przes\u0142anie poparte wieloma interesuj\u0105cymi przyk\u0142adami. Warto si\u0119 z ni\u0105 zapozna\u0107. Ale dla r\u00f3wnowagi warto r\u00f3wnie\u017c przeczyta\u0107 ksi\u0105\u017ck\u0119 Peg Streep i Alana B. Bernsteina „Daruj sobie. Przewodnik dla tych, kt\u00f3rzy nie potrafi\u0105 przesta\u0107” (Mastering the Art of Quitting. Why It Matters in Life, Love, and Work<\/em>).<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Autorzy wskazuj\u0105, \u017ce nauczenie si\u0119, jak przestawa\u0107, stanowi wa\u017cn\u0105, \u015bwiadom\u0105 przeciwwag\u0119 dla wbudowanych i cz\u0119sto nieu\u015bwiadomionych nawyk\u00f3w umys\u0142u sprawiaj\u0105cych, \u017ce trzymamy si\u0119 drogi, kt\u00f3r\u0105 lepiej by\u0142oby porzuci\u0107. Warto pozna\u0107 psychologiczne mechanizmy, dla kt\u00f3rych tak trudno nam odpu\u015bci\u0107, mimo \u017ce powinni\u015bmy.<\/p>\n\n\n\n

Przestawanie nie musi by\u0107 pora\u017ck\u0105 – mo\u017ce by\u0107 w istocie pierwszym i koniecznym krokiem do zresetowania i przedefiniowania naszych cel\u00f3w i tego, czego chcemy od \u017cycia.<\/p>\n\n\n\n

To ciekawe podej\u015bcie – takie powiedzmy „nieameryka\u0144skie”. Jak to przesta\u0107? Odpu\u015bci\u0107? Porzuci\u0107 cel? Ponie\u015b\u0107 pora\u017ck\u0119? Zosta\u0107 „nieudacznikiem”, „loserem<\/em>„, „quitterem<\/em>’, „przegrywem”? To „brzydkie s\u0142owa”. To nie sprzedaje si\u0119 dobrze w mediach spo\u0142eczno\u015bciowych. Je\u015bli ju\u017c akceptujemy jakie\u015b odpuszczanie, to co najwy\u017cej z\u0142ych nawyk\u00f3w. Ale pami\u0119tajmy, \u017ce r\u00f3wnie\u017c wi\u0119kszo\u015b\u0107 tego, co \u015bledzimy w mediach, to tylko dobrze podkoloryzowane i przypudrowane mity i pozory. <\/p>\n\n\n\n

We wpisie Szcz\u0119\u015bciarze<\/a><\/strong> wspomina\u0142em, \u017ce najlepiej czuj\u0105 si\u0119 ci, kt\u00f3rzy w \u017cyciu spr\u00f3bowali wielu rzeczy, posmakowali zwyci\u0119stw i pora\u017cek, a je\u015bli co\u015b nie wychodzi\u0142o, to szybko ci\u0119li straty (fail fast, fail cheap<\/em>) i szli dalej. Czas nam dany jest, jak ju\u017c si\u0119 rzek\u0142o, kr\u00f3tki. Jak powiedzia\u0142 Winston Churchill \u2013 „sukces polega na przechodzeniu od pora\u017cki do pora\u017cki bez utraty entuzjazmu”. To czego nie powiedzia\u0142, to \u017ce istotne jest, aby nie by\u0142y to pora\u017cki \u015bmiertelne oraz aby pozosta\u0142o jeszcze wystarczaj\u0105co du\u017co czasu, aby i\u015b\u0107 dalej i zacz\u0105\u0107 co\u015b nowego. Z tego punktu widzenia wspomniane szybkie pora\u017cki mog\u0105 by\u0107 akurat przydatne.<\/p>\n\n\n\n

Ale nie zawsze udaje nam si\u0119 upa\u015b\u0107 wystarczaj\u0105co szybko, czasem zajmuje nam to wiele lat.<\/p>\n\n\n\n

Wracaj\u0105c do tez z powo\u0142anej wy\u017cej ksi\u0105\u017cki – s\u0105 one nast\u0119puj\u0105ce:<\/p>\n\n\n\n

  1. ludzie, kt\u00f3rzy ostatecznie osi\u0105gaj\u0105 swoje cele, nie poprzestaj\u0105 na wyci\u0105ganiu nauki z pora\u017cek – musz\u0105 porzuci\u0107 niezrealizowane cele w pe\u0142ni i do ko\u0144ca;<\/li>
  2. zaprzestanie czego\u015b uwalnia umys\u0142 i ducha, i to w\u0142a\u015bnie akt zaprzestania umo\u017cliwia rozw\u00f3j oraz nauk\u0119, u\u0142atwiaj\u0105c sformu\u0142owanie nowych cel\u00f3w;<\/li>
  3. najbardziej zadowoleni ludzie potrafi\u0105 zar\u00f3wno wytrwale d\u0105\u017cy\u0107, jak i rezygnowa\u0107;<\/li>
  4. rezygnacja jest zdrow\u0105, adaptacyjn\u0105 reakcj\u0105, kiedy nie da si\u0119 osi\u0105gn\u0105\u0107 celu lub kiedy nasza \u015bcie\u017cka \u017cyciowa okazuje si\u0119 \u015blep\u0105 uliczk\u0105 albo \u017cycie zaskakuje nas w inny nieprzyjemny spos\u00f3b;<\/li>
  5. do odniesienia sukcesu potrzebne jest zachowanie r\u00f3wnowagi mi\u0119dzy zdolno\u015bci\u0105 do trwania w d\u0105\u017ceniu a zdolno\u015bci\u0105 do przestawania.<\/li><\/ol>\n\n\n\n

    \u017beby by\u0142a jasno\u015b\u0107 – to o czym dzi\u015b rozmawiamy to przemy\u015blane zaprzestanie anga\u017cowania si\u0119 w realizacji celu, kt\u00f3ry okaza\u0142 si\u0119 nietrafny (goal disengagement<\/em>). Chodzi tu \u015bwiadome dzia\u0142anie, a nie nag\u0142y odruch w stylu „mam to gdzie\u015b, wychodz\u0119”, czy zbyt \u0142atwe poddawanie si\u0119 wynikaj\u0105ce po prostu z braku wytrwa\u0142o\u015bci i dyscypliny.<\/p>\n\n\n\n

    Interesuj\u0105cy przyk\u0142ad cz\u0142owieka, kt\u00f3ry przegra\u0142 w tym, do czego przez lata aspirowa\u0142, aby zd\u0105\u017cy\u0107 nast\u0119pnie podnie\u015b\u0107 si\u0119 i wybra\u0107 (oraz wygra\u0107) w ko\u0144cu co\u015b innego, przynosi serial Netflix<\/em> – „Przegrani” (Losers<\/em>)<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

    Michael Bentt, kt\u00f3remu po\u015bwi\u0119cony jest pierwszy odcinek, urodzony w 1965 r., by\u0142 przez ca\u0142\u0105 m\u0142odo\u015b\u0107 bokserem. Mia\u0142 niew\u0105tpliwie talent – jest do dzi\u015b jednym z najbardziej utytu\u0142owanych bokser\u00f3w amator\u00f3w w historii tego sportu – by\u0142 mi\u0119dzy innymi 5-krotnym mistrzem kraju. Jego amatorski bilans to 178-10. Zdarza\u0142o mu si\u0119 oczywi\u015bcie przegrywa\u0107 wa\u017cne walki – dwa razy straci\u0142 miejsce na Olimpiadzie na rzecz Raya Mercera, ale jego bilans i rekordy m\u00f3wi\u0105 same za siebie.<\/p>\n\n\n\n

    To czego dowiadujemy si\u0119 natomiast z po\u015bwi\u0119conemu mu odcinka dokumentalnego serialu, to \u017ce Bentt w zasadzie nigdy nie chcia\u0142 by\u0107 bokserem. By\u0142o z nim troch\u0119 jak z Jamesem „Busterem” Douglasem – zaskakuj\u0105cym i „przypadkowym” pogromc\u0105 Mike Tysona, o kt\u00f3rym wspomina\u0142em we wpisie Ostatnia taka walka<\/a><\/strong>. Pod\u0105\u017ca\u0142 przez p\u00f3\u0142 \u017cycia za ambicjami swojego ojca, bardziej ni\u017c za swoimi. Sam Bentt junior, gdyby go o to spyta\u0107, chcia\u0142 gra\u0107 w baseball, ale – jak szczerze wspomina – jego ojciec potrafi\u0142 brutalnie i bezwzgl\u0119dnie wymusza\u0107 na nim preferowany przez siebie kierunek dzia\u0142a\u0144. Bentt senior mia\u0142 ambicje wobec syna. Wi\u0119c syn zosta\u0142 bokserem.<\/p>\n\n\n\n

    Bentt junior, po dziesi\u0105tkach sukces\u00f3w jako amator, w ko\u0144cu przeszed\u0142 na zawodowstwo w 1989 roku – jako kolejna wielka nadzieja boksu (ile ich by\u0142o?). W swojej pierwszej zawodowej walce zderzy\u0142 si\u0119 bole\u015bnie z rzeczywisto\u015bci\u0105 zawodowego boksu – zosta\u0142 upokorzony ju\u017c w pierwszej rundzie przez Jerry’ego Jonesa, kt\u00f3rego – jak sam p\u00f3\u017aniej przyzna\u0142 – zlekcewa\u017cy\u0142 (nie przygotowa\u0142 si\u0119 prawid\u0142owo na to, \u017ce przeciwnik by\u0142 lewor\u0119czny). Po walce ojciec nie chcia\u0142 go zna\u0107, wypowiada\u0142 si\u0119 o nim (delikatnie m\u00f3wi\u0105c) lekcewa\u017c\u0105co, a w rodzinnym Queens \u015bmiano si\u0119 z niego i wytykano palcami. Bentt okaza\u0142 si\u0119 loserem<\/em>. Mia\u0142 my\u015bli samob\u00f3jcze, za\u0142ama\u0142 si\u0119, straci\u0142 wiar\u0119 w siebie. Ale by\u0142 wytrwa\u0142y – kontynuowa\u0142 karier\u0119.<\/p>\n\n\n\n

    To, co przytrafi\u0142o si\u0119 Benttowi przydarza si\u0119 nierzadko i nam – to „prawie wygrana” (near miss<\/em>). Jest to psychologiczny fenomen, kt\u00f3ry cho\u0107 bolesny zwykle dzia\u0142a na nas bardzo motywuj\u0105co. Ale mo\u017ce by\u0107 tak\u017ce niebezpieczny, poniewa\u017c na podobnym mechanizmie opieraj\u0105 si\u0119 niekt\u00f3re uzale\u017cnienia – np. od hazardu. „Prawie mi si\u0119 uda\u0142o, odegram si\u0119” – m\u00f3wimy sobie. A to mo\u017ce by\u0107 my\u015blenie \u017cyczeniowe, szczeg\u00f3lnie w przypadkach, nad kt\u00f3rymi nie mamy wystarczaj\u0105cej kontroli. Ale czasem, gdy ju\u017c mamy kontrol\u0119 i odpowiednio przygotujemy si\u0119 do nast\u0119pnego podej\u015bcia, taka motywacja mo\u017ce by\u0107 pozytywna – w obliczu trudno\u015bci pojawia si\u0119 w nas tak zwana „eskalacja zaanga\u017cowania” (escalation of commitment<\/em>).<\/p>\n\n\n\n

    Innym wa\u017cnym motywem spo\u0142ecznym, widocznym tak\u017ce w historii Bentta, jest potrzeba „autowaloryzacji”. Chcemy widzie\u0107 siebie w pozytywnym \u015bwietle, a brak osi\u0105gni\u0119cia zamierzonego celu powoduje dysonans, kt\u00f3ry pr\u00f3bujemy zmniejszy\u0107, podtrzymuj\u0105c swoje pierwotne decyzje, maj\u0105c nadziej\u0119, \u017ce w ko\u0144cu przynios\u0105 nam korzy\u015bci. Walczymy wi\u0119c dalej.<\/p>\n\n\n\n

    Na pocz\u0105tku lat 90-tych Bentt by\u0142 etatowym sparingpartnerem dla mistrza \u015bwiata Evandera Holyfielda i – jak twierdzili obserwatorzy – gdy mia\u0142 dobry dzie\u0144 by\u0142 r\u00f3wnorz\u0119dnym partnerem dla Real Deala<\/em>. Powoli nabra\u0142 dzi\u0119ki temu zn\u00f3w pewno\u015bci siebie, powr\u00f3ci\u0142 do walk o stawk\u0119 i wkr\u00f3tce wygra\u0142 10 kolejnych zawodowych walk z rz\u0119du.<\/p>\n\n\n\n

    I wtedy w 1993 roku dosta\u0142 swoj\u0105 szans\u0119 walki o mistrzowski pas federacji WBO z \u00f3wczesn\u0105 „ostatni\u0105 nadziej\u0105 bia\u0142ych” (a ile ich by\u0142o?) – Tommym Morrisonem. To by\u0142a walka o najwy\u017csz\u0105 stawk\u0119 – szansa na przeniesienie kariery na zupe\u0142nie inne poziom. I odegranie si\u0119.<\/p>\n\n\n\n

    Bentt zacz\u0105\u0142 \u017ale, Morrison trafi\u0142 go mocno ju\u017c w pierwszej minucie i rzuci\u0142 na liny. Nast\u0119pnie przypar\u0142 go do nich – wygl\u0105da\u0142o to jak nadchodz\u0105c\u0105 egzekucja. Ale tym razem Bentt my\u015bla\u0142 trze\u017awo – przygotowa\u0142 si\u0119, nie zlekcewa\u017cy\u0142 nikogo, ale pami\u0119ta\u0142 z obserwacji walk swojego przeciwnika, \u017ce gdy Morrison czuje szans\u0119 wygranej to wyra\u017anie usztywnia si\u0119, koncentruje na zadawaniu cios\u00f3w i przestaje r\u00f3wno oddycha\u0107 – co sprawia, \u017ce ewentualna kontra mo\u017ce by\u0107 dla niego fizycznie dotkliwa. Drugie o czym pomy\u015bla\u0142 to, \u017ce nie ma mowy aby zn\u00f3w wr\u00f3ci\u0142 na Queens jako loser<\/em>. Skontrowa\u0142 i w niewiarygodnym zwrocie wydarze\u0144 chwil\u0119 potem to on triumfowa\u0142. W 97 sekundzie walki.<\/p>\n\n\n\n

    I mia\u0142 swoje zwyci\u0119stwo, do kt\u00f3rego d\u0105\u017cy\u0142 przez tyle lat trening\u00f3w. Nagrod\u0119 za wytrwa\u0142o\u015b\u0107. To o czym nikt nie wiedzia\u0142, to \u017ce przed ka\u017cd\u0105 walk\u0105 Bentt marzy\u0142 tylko, aby jaka\u015b katastrofa odci\u0119\u0142a pr\u0105d na hali i mecz zosta\u0142 odwo\u0142any. Nie mia\u0142 psychiki zwyci\u0119zcy, jak\u0105 mia\u0142 Ali, Tyson, czy Holyfield. Podobnie jak Buster Douglas by\u0142 bokserem, kt\u00f3ry mia\u0142 co prawda mo\u017cliwo\u015bci, si\u0142\u0119, technik\u0119, sprawno\u015b\u0107 i inteligencj\u0119, ale nie mia\u0142 kluczowego sk\u0142adnika do bycia naprawd\u0119 wielkim zawodowym bokserem – serca do boksu.<\/p>\n\n\n\n

    Powinien by\u0142 odpu\u015bci\u0107 i zaj\u0105\u0107 si\u0119 czym\u015b innym, ale nie potrafi\u0142, za du\u017co ju\u017c po\u015bwi\u0119ci\u0142. Rzucenie boksu zawodowego oznacza\u0142oby co\u015b, o czym pisa\u0142em we wpisie Utopione koszty<\/a><\/strong>. Ma\u0142o kto jest na to gotowy. A je\u015bli nie umiemy zdecydowa\u0107 sami, wkr\u00f3tce los mo\u017ce bole\u015bnie zdecydowa\u0107 za nas.<\/p>\n\n\n\n

    W 1994 roku Bentt broni\u0142 tytu\u0142u w starciu w Herbie Hide’m. Tym razem nie by\u0142a to szybka, jednorundowa walka. Boks zawodowy rz\u0105dzi si\u0119 zupe\u0142nie innymi prawami ni\u017c boks amatorski i by\u0142a to kolejna, ale ju\u017c ostatnia lekcja, jak\u0105 mia\u0142 w tym sporcie przyj\u0105\u0107 Michael Bentt. Jak sam przyznaje – niewiele pami\u0119ta z samej walki. Zosta\u0142 zmieciony z ringu, znokautowany i zapad\u0142 w \u015bpi\u0105czk\u0119.<\/p>\n\n\n\n

    A kiedy si\u0119 obudzi\u0142, diagnoza chirurga by\u0142a jednoznaczna – je\u015bli b\u0119dziesz kontynuowa\u0107 karier\u0119 i otrzymasz jeszcze raz podobny cios – umrzesz. I to by\u0142 koniec Bentta zawodowego boksera, kt\u00f3ry nie umia\u0142 sam dobrowolnie odpu\u015bci\u0107.<\/p>\n\n\n\n

    Hide wygra\u0142, pozosta\u0142 mistrzem jeszcze przez 4 lata, po czym przegra\u0142 wyra\u017anie z rozpoczynaj\u0105cym drog\u0119 na szczyt Vitalim Klitschk\u0105. Jego dalsza kariera nie przynios\u0142a ju\u017c istotnych sukces\u00f3w, a on sam wyl\u0105dowa\u0142 nawet w wi\u0119zieniu.<\/p>\n\n\n\n

    Tymczasem Bentt, kt\u00f3ry znalaz\u0142 si\u0119 na \u017cyciowym zakr\u0119cie i musia\u0142 odpu\u015bci\u0107 boks nie stoczy\u0142 si\u0119. U\u015bwiadomi\u0142 sobie, \u017ce zawsze lubi\u0142 pisa\u0107 i lubi\u0142 popkultur\u0119 – poczu\u0142, \u017ce to w\u0142a\u015bnie mo\u017ce by\u0107 szansa na co\u015b nowego. Znalaz\u0142 sobie nowy cel.<\/p>\n\n\n\n

    Wkr\u00f3tce sko\u0144czy\u0142 studia i zacz\u0105\u0142 wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107 ze sportowymi publicystami. Prze\u0142omem by\u0142 artyku\u0142 „Anatomia nokautu” (Anatomy of a Knockout<\/em>)<\/strong>, kt\u00f3ry napisa\u0142 dla gazety Fight Game<\/em>. Zwr\u00f3ci\u0142 na siebie uwag\u0119 jako emerytowany sportowiec, kt\u00f3ry ma co\u015b ciekawego do powiedzenia. Wkr\u00f3tce przyszed\u0142 kolejny prze\u0142om – otrzyma\u0142 rol\u0119 Charlesa „Sonny’ego” Listona w filmie Michaela Manna – „Ali”<\/strong> z 2001 roku.<\/p>\n\n\n\n

    Podczas kr\u0119cenia filmu trenowa\u0142 w boksie odtw\u00f3rc\u0119 g\u0142\u00f3wnej roli Muhammada Ali’ego – Willa Smith’a. To mia\u0142o sta\u0107 si\u0119 kolejnym z jego nowych powo\u0142a\u0144 – mia\u0142 odt\u0105d zosta\u0107 personalnym trenerem hollywoodzkich gwiazd w Los Angeles. Oraz filmowym konsultantem – wspomagaj\u0105cym na przyk\u0142ad Clinta Eastwooda<\/strong> przy produkcji oskarowego hitu z 2014 roku „Za wszelk\u0105 cen\u0119” (Million Dollar Baby<\/em>)<\/strong>.<\/p>\n\n\n\n

    Jak sam dzi\u015b twierdzi, pora\u017cka z Hide’m by\u0142a najlepszym co mu si\u0119 w \u017cyciu przytrafi\u0142o, pozwoli\u0142o mi bowiem zdefiniowa\u0107 si\u0119 na nowo. Nie odpu\u015bci\u0142 przy tym boksu zupe\u0142nie, ale wykorzysta\u0142 swoje umiej\u0119tno\u015bci w spos\u00f3b, kt\u00f3ry bardziej do niego pasowa\u0142. To wydaje si\u0119 doskona\u0142\u0105 lekcj\u0105 odpuszczania i jednocze\u015bnie pogodzenia si\u0119 z ju\u017c poniesionymi kosztami – do\u015bwiadczenie, kt\u00f3re zdobywamy dzi\u0119ki dotkliwym pora\u017ckom bywa bardziej przydatne ni\u017c to, kt\u00f3re przynosi \u0142atwy sukces.<\/p>\n\n\n\n

    Pozostaj\u0105c w klimacie dzisiejszej historii – musimy nauczy\u0107 si\u0119 wybiera\u0107, czy „rzuca\u0107 r\u0119kawice” b\u0119dzie w naszym przypadku oznacza\u0142o rzucanie wyzwania do dalszej walki, czy te\u017c przemy\u015blane i strategiczne odpuszczenie i wybranie lepszej drogi alternatywnej. Czasem wyb\u00f3r taki mo\u017ce zaj\u0105c wi\u0119cej czasu, wa\u017cne aby nie by\u0142o za p\u00f3\u017ano. Ale my\u015bl\u0105c optymistycznie – rzadko kiedy jest za p\u00f3\u017ano.<\/p>\n\n\n\n

    Bentt, ujawniaj\u0105c anatomi\u0119 swojej pora\u017cki i p\u00f3\u017aniejszego sukcesu na nowej drodze \u017cycia lubi cytowa\u0107 geniusza muzyki Milesa Daviesa. <\/p>\n\n\n\n

    „Czasem musi min\u0105\u0107 bardzo du\u017co czasu, zanim zaczniesz gra\u0107 w swoim w\u0142asnym stylu” (Man, sometimes it takes you a long time to sound like yourself<\/em>).<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    We wpisie Talent pisa\u0142em o tym, jak wa\u017cna jest wytrwa\u0142o\u015b\u0107 w d\u0105\u017ceniu do celu – przynajmniej w por\u00f3wnaniu do samego tylko danego nam potencja\u0142u. Ale faktycznie czy zawsze warto pod\u0105\u017ca\u0107 wybran\u0105 drog\u0105 za wszelk\u0105 cen\u0119? „Nigdy si\u0119 nie poddawaj, dasz rad\u0119” – m\u00f3wi\u0105. „Niewa\u017cne, ile razy si\u0119 przewr\u00f3cisz, wa\u017cne ile razy wstaniesz” – motywuj\u0105 i […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1221,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9,21,5,8],"tags":[],"class_list":["post-1204","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-historie","category-psychologia","category-sportowcy","category-styl-zycia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1204","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1204"}],"version-history":[{"count":12,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1204\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1837,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1204\/revisions\/1837"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1221"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1204"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1204"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1204"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}