Zarzut braku kompetencji jest prawdopodobnie najcz\u0119\u015bciej formu\u0142owan\u0105 pretensj\u0105 wobec wszelkiej ma\u015bci polityk\u00f3w, lekarzy, doradc\u00f3w, czy budowla\u0144c\u00f3w. Cho\u0107 akurat na tych ostatnich narzeka\u0107 w dzisiejszych czasach trudno – jest na ich us\u0142ugi wysoki popyt i trzeba i\u015b\u0107 na kompromisy.<\/p>\n\n\n\n
W zasadzie mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce je\u015bli kto\u015b pe\u0142ni stanowisko eksponowane lub pozostaj\u0105ce w zakresie tak zwanych „us\u0142ug u\u017cyteczno\u015bci publicznej”, to tym bardziej jest na taki zarzut nara\u017cony. I nie ma specjalnie znaczenia, \u017ce do wykonywania danego zawodu potrzebne s\u0105 formalne kwalifikacje lub przynajmniej odpowiednie do\u015bwiadczenie praktyczne. Dziwnym trafem za niekompetentnych nie uwa\u017ca si\u0119 prawie nigdy teoretyk\u00f3w (nikt nie m\u00f3wi na przyk\u0142ad „niekompetentny profesor” – cho\u0107by cz\u0142owiek taki by\u0142 totalnie oderwany od rzeczywisto\u015bci), ale raczej praktyk\u00f3w w\u0142a\u015bnie – czyli tych, kt\u00f3rzy musz\u0105 mierzy\u0107 si\u0119 z rzeczywisto\u015bci\u0105 i oczekiwaniami w\u0142asnej klienteli oraz nara\u017ca\u0107 si\u0119 na ocen\u0119 rezultat\u00f3w swojej pracy. Najgorsi bywaj\u0105 oczywi\u015bcie teoretycy, kt\u00f3rzy zaj\u0119li si\u0119 praktyk\u0105 bez wcze\u015bniejszego przygotowania – dla tych publika nie ma ju\u017c \u017cadnej lito\u015bci.<\/p>\n\n\n\n
\u015amiejemy si\u0119 ze \u017ale napisanych przepis\u00f3w – czy te\u017c kto\u015b „kto si\u0119 zna” si\u0119 \u015bmieje i nam tre\u015b\u0107 tych \u017cart\u00f3w podpowiada – trudno w ko\u0144cu samemu zweryfikowa\u0107, czy Unia Europejska faktycznie reguluje krzywizn\u0119 banan\u00f3w i czy na Polskim \u0141adzie rzeczywi\u015bcie zyskaj\u0105 (lub przynajmniej nie strac\u0105) emeryci i \u015brednio zarabiaj\u0105cy, zwani prawdopodobnie z tego powodu „klas\u0105 \u015bredni\u0105”.<\/p>\n\n\n\n
\u015amiejemy si\u0119 z inicjatyw ustawodawczych, kt\u00f3rych efekt okaza\u0142 si\u0119 odwrotny do zamierzonego (Efekt kobry<\/strong><\/a>) i z\u0142o\u015bcimy, gdy nagradzane s\u0105 postawy sprzeczne ze zdrowym rozs\u0105dkiem (Zasada Kempa<\/strong><\/a>) lub przynajmniej naszym subiektywnym interesem.<\/p>\n\n\n\n \u015amiejemy si\u0119 z lekarzy, kt\u00f3rym operacja co prawda si\u0119 udaje, ale pacjent umiera lub w\u015br\u00f3d instrumentarium podczas finalnej inwentaryzacji nie mo\u017cna doliczy\u0107 si\u0119 skalpela. Podobno zreszt\u0105 chirurdzy nosz\u0105 maseczki g\u0142\u00f3wnie po to, aby go nie oblizywa\u0107. O trudach lekarskiej profesji ciekawie i z humorem pisze Adam Kay<\/strong> (maj\u0105cy zreszt\u0105 polskie korzenie) w ksi\u0105\u017cce „B\u0119dzie bola\u0142o. Sekretny dziennik m\u0142odego lekarza” (This Is Going to Hurt: Secret Diaries of a Junior Doctor<\/em>)<\/strong>. Lubimy oczywi\u015bcie leczy\u0107 si\u0119 sami receptami od Google<\/em>, ale kiedy ju\u017c przyjdzie samemu da\u0107 si\u0119 zoperowa\u0107 na powa\u017cnie, to podobnie jak Ronald Reagan \u017cyczymy sobie pokornie, aby nasi lekarze „te\u017c byli republikanami”.<\/p>\n\n\n\n \u015amiejemy si\u0119 tak\u017ce z tej tak zwanej „patodeweloperki” – mieszka\u0144 (przepraszam: apartament\u00f3w) z pokojami rozdzielonymi og\u00f3lnodost\u0119pnym korytarzem, sk\u0142adaj\u0105cych si\u0119 g\u0142\u00f3wnie z korytarza, czy pozbawionych \u0142azienki (bo jak wiadomo m\u0142odzi i pi\u0119kni nie maj\u0105 potrzeb fizjologicznych innych ni\u017c wrzucanie fotek do Internetu). Kt\u00f3re to twory i tak schodzi\u0142y na pniu w czasach niskich st\u00f3p procentowych.<\/p>\n\n\n\n Tak czy inaczej – dostrzegamy ch\u0119tnie i bystrze niekompetencj\u0119 u innych, a s\u0142abiej u siebie samych. Ewangelia Mateusza przypomina nam, aby najpierw wyj\u0105\u0107 belk\u0119 ze swojego oka, zanim spr\u00f3bujemy podpowiada\u0107 bli\u017aniemu, aby pozby\u0142 si\u0119 swojego \u017ad\u017ab\u0142a. Naukowcy, kt\u00f3rzy lubi\u0105 na nowo odkrywa\u0107 prawdy zapisane w starych tekstach nazywaj\u0105 to tendencj\u0105 do przeceniania swoich mo\u017cliwo\u015bci (excessive self-regard tendency<\/em>). Pisa\u0142em ju\u017c o tym nieco we wpisie Besserwisser<\/a><\/strong>, przywo\u0142uj\u0105c interesuj\u0105cy efekt Dunninga-Krugera.<\/p>\n\n\n\n Najbardziej charakterystycznym przyk\u0142adem bywaj\u0105 wyst\u0105pienia publiczne. Znam wiele niedo\u015bwiadczonych w tej materii os\u00f3b, kt\u00f3re najpierw krytykowa\u0142y innych prelegent\u00f3w (np. za trem\u0119, niejasny spos\u00f3b wypowiedzi czy nerwowe tiki), po czym same w spektakularny spos\u00f3b k\u0142ad\u0142y w\u0142asne wyst\u0105pienie. „Eunuch i krytyk z jednej s\u0105 parafii – obaj wiedz\u0105 jak, \u017caden nie potrafi” – komentowa\u0142 t\u0119 przypad\u0142o\u015b\u0107 Tadeusz Boy-\u017bele\u0144ski.<\/p>\n\n\n\n Bez tej tendencji nie by\u0142oby oczywi\u015bcie popularno\u015bci program\u00f3w takich jak American Idol<\/em> i wszystkich jego polskich odpowiednik\u00f3w, w kt\u00f3rych gwiazdami s\u0105 g\u0142\u00f3wnie prowadz\u0105cy, a przeci\u0119tni uczestnicy robi\u0105 z siebie co najwy\u017cej po\u015bmiewisko – wi\u0119kszo\u015b\u0107 z g\u0142\u0119bokim przekonaniem, \u017ce faktycznie posiadaj\u0105 talent. Spotka\u0142em si\u0119 nawet z opini\u0105, \u017ce pierwsze odcinki w danej serii, w kt\u00f3rych na castingi<\/em> dopuszcza si\u0119 jeszcze nie\u015bwiadomych swojej niekompetencji dyletant\u00f3w s\u0105 bardziej interesuj\u0105ce do ogl\u0105dania ni\u017c te, w kt\u00f3rym w grze pozostaj\u0105 ju\u017c ci faktycznie utalentowani. Co kto lubi.<\/p>\n\n\n\n Mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce niekompetencja jest siostr\u0105 nie\u015bwiadomo\u015bci – nawet bardziej ni\u017c g\u0142upoty. Kiedy zabieramy si\u0119 za jaki\u015b trudniejszy temat, o kt\u00f3rym nie mamy zielonego poj\u0119cia to my\u015blimy, \u017ce jest on w istocie bardzo prosty i nie zajmie nam wiele czasu. A regu\u0142\u0105 jest, \u017ce im bardziej kto\u015b jest niekompetentny w danej dziedzinie, tym mniej u\u015bwiadamia sobie w\u0142asn\u0105 niekompetencj\u0119. Pokora przychodzi dopiero wraz z do\u015bwiadczeniem – przez kt\u00f3re rozumiem tu g\u0142\u00f3wnie kolejne pora\u017cki przynosz\u0105ce wa\u017cne \u017cyciowe lekcje. Jak mawia\u0142 Mark Twain – „Cz\u0142owiek, kt\u00f3ry chwyta kota za ogon nauczy si\u0119 w ko\u0144cu czego\u015b, czego nie da si\u0119 go nauczy\u0107 \u017cadnym innym sposobem”.<\/p>\n\n\n\n Ta nie\u015bwiadomo\u015b\u0107 w\u0142asnych ogranicze\u0144 ma oczywi\u015bcie swoje plusy – m\u00f3wi si\u0119, \u017ce wi\u0119kszo\u015b\u0107 start-up\u00f3w<\/em> zak\u0142adaj\u0105 ludzi m\u0142odzi, kt\u00f3rzy wierz\u0105 w siebie bezgranicznie i nie boj\u0105 si\u0119 pora\u017cki. Nie jest to przy tym w rzeczywisto\u015bci funkcja odwagi, ale raczej nie\u015bwiadomo\u015bci tego, co mo\u017ce p\u00f3j\u015b\u0107 nie tak i jakie mog\u0105 by\u0107 tego skutki. Ludzie bardziej dojrzali i do\u015bwiadczeni znajd\u0105 ju\u017c milion powod\u00f3w, aby nawet nie zaczyna\u0107.<\/p>\n\n\n\n Jak wspomina\u0142em we wpisie Mit trzmiela<\/strong><\/a>, Albert Einstein (sam zreszt\u0105 cz\u0142owiek znik\u0105d, kt\u00f3ry zaskoczy\u0142 \u015bwiat naukowc\u00f3w w swoim cudownym roku 1905) lubi\u0142 mawia\u0107, \u017ce „wszyscy wiedz\u0105, \u017ce czego\u015b nie da si\u0119 zrobi\u0107, a\u017c przyjdzie kto\u015b, kto o tym nie wie i on to zrobi”. Steve Wozniak – ten jowialny geek<\/em>, kt\u00f3ry w 1976 roku za\u0142o\u017cy\u0142 wraz z drugim nieco podobnym mu Stevem (Jobsem) firm\u0119 Apple<\/em> i zbudowa\u0142 jeden z pierwszych komputer\u00f3w osobistych w historii – wyzna\u0142 po latach z rozbrajaj\u0105c\u0105 szczero\u015bci\u0105, \u017ce nigdy wcze\u015bniej nie budowa\u0142 komputera, ani nie zak\u0142ada\u0142 firmy. Ale chcia\u0142 i zamierza\u0142. Innymi s\u0142owy – Wozniak nie wiedzia\u0142 co robi, ale uwa\u017ca\u0142, \u017ce da rad\u0119. Wi\u0119c zrobi\u0142 to, co zamierza\u0142.<\/p>\n\n\n\n Na poparcie mojej wcze\u015bniejszej tezy o start-upach<\/em> dodajmy, \u017ce trzecim i cz\u0119sto pomijanym w historycznych anna\u0142ach za\u0142o\u017cycielem znanej firmy z jab\u0142kiem w logo (w tym pomys\u0142odawc\u0105 tego brandu<\/em>) by\u0142 o 16 lat starszy od „Woza” i a\u017c o 21 lat starszy od Jobsa Ronald Wayne. Ten senior wsr\u00f3d za\u0142o\u017cycieli nie wierzy\u0142 w powodzenie wsp\u00f3lnego przedsi\u0119wzi\u0119cia do tego stopnia, \u017ce swoje 10% udzia\u0142\u00f3w odsprzeda\u0142 kolegom po zaledwie 2 tygodniach wsp\u00f3\u0142pracy za jedyne 800 dolar\u00f3w. Niedawno warto\u015b\u0107 ca\u0142ego Apple Inc<\/em> przekroczy\u0142a 3 biliony dolar\u00f3w (bilion to jedynka z dwunastoma zerami). Na pocieszenie dla niego dodajmy, \u017ce zar\u00f3wno Wozniak, jak i Jobs tak\u017ce nie mieli na sta\u0142e zagrza\u0107 miejsca w firmie, kt\u00f3r\u0105 stworzyli od podstaw. <\/p>\n\n\n\n Co prowadzi nas do wniosku, \u017ce nawet je\u015bli nie zdaj\u0105c sobie sprawy z naszej niekompetencji osi\u0105gniemy jednak oczekiwany rezultat (a funkcji szcz\u0119\u015bliwych okoliczno\u015bci nie wolno nigdy lekcewa\u017cy\u0107, o czym pisa\u0142em we wpisie Szcz\u0119\u015bcie<\/a><\/strong> oraz Szcz\u0119\u015bciarze<\/strong><\/a>), to nasza dobra passa nie musi trwa\u0107 wiecznie. Prawo grawitacji jest nieub\u0142agane, r\u00f3wnie\u017c w biznesie. Cia\u0142o oderwane od fundament\u00f3w zostaje bezlito\u015bnie \u015bci\u0105gni\u0119te w d\u00f3\u0142 – to tylko kwestia czasu. A najciekawsze historie kryj\u0105 si\u0119 w przewrotnym zdaniu „i \u017cyli d\u0142ugo i szcz\u0119\u015bliwie”. \u017bycie to nie bajka – zar\u00f3wno Wozniak jak i Jobs okazali si\u0119 na dalszych etapach kariery niekompetentni w pe\u0142nieniu powierzonych im funkcji i musieli uczy\u0107 si\u0119 dalej w stylu, kt\u00f3ry Anglosasi nazywaj\u0105 hard way<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Kiedy sam zaczyna\u0142em wiele lat temu prac\u0119, starszy kolega podzieli\u0142 si\u0119 ze mn\u0105 doskona\u0142\u0105 refleksj\u0105, kt\u00f3ra brzmia\u0142a w\u00f3wczas jak jego w\u0142asna, a okaza\u0142a si\u0119 by\u0107 w istocie \u0142adn\u0105 trawestacj\u0105 zasady, o kt\u00f3rej zaraz sobie powiemy – „ka\u017cdy z nas ma wbudowany w sobie poziom niekompetencji, kt\u00f3ry pr\u0119dzej czy p\u00f3\u017aniej osi\u0105gnie”. Wydawa\u0142o mi si\u0119 to w\u00f3wczas osobliwe, poniewa\u017c uwa\u017ca\u0142em (zapewne pogr\u0105\u017cony w swojej w\u0142asnej niekompetencji pocz\u0105tkuj\u0105cego), \u017ce wszystkiego da si\u0119 nauczy\u0107, a osobisty rozw\u00f3j przypomina (nieprzymierzaj\u0105c) wykres zysk\u00f3w w piramidzie finansowej – ca\u0142y czas w g\u00f3r\u0119 pod k\u0105tem co najmniej 45%, a najlepiej wprost do Ksi\u0119\u017cyca.<\/p>\n\n\n\n Ale tak jak zyski w piramidzie finansowej s\u0105 iluzj\u0105, tak samo by\u0142o i z moim przekonaniem. Ju\u017c w praktyce dowiedzia\u0142em si\u0119, obserwuj\u0105c na w\u0142asne oczy biznesowe \u017cycie (i wi\u0119cej czytaj\u0105c), \u017ce ta przewrotna zasada jednak funkcjonuje i ma si\u0119 bardzo dobrze. Oraz \u017ce rozw\u00f3j osobisty prawie nigdy nie przebiega w spos\u00f3b liniowy – przypomina raczej wykres kursu kryptowalut.<\/p>\n\n\n\n W ksi\u0105\u017cce z 1969 roku The Peter Principle<\/em><\/strong> – Lawrence J. Peter<\/strong> oraz Raymond Hull<\/strong> po raz pierwszy opisali zjawisko, o kt\u00f3rym m\u00f3wi\u0142 mi w istocie m\u00f3j kolega. Zgodnie z wyra\u017con\u0105 tam „Zasad\u0105 Petera” (Peter Principle<\/em>), zwan\u0105 tak od nazwiska jednego z autor\u00f3w, odnosz\u0105cy sukcesy pracownicy awansuj\u0105 tak d\u0142ugo, a\u017c znajd\u0105 si\u0119 w ko\u0144cu na poziomie, na kt\u00f3rym przestaj\u0105 by\u0107 kompetentni. I na tym szczeblu ju\u017c pozostaj\u0105. Lub z niego spadaj\u0105.<\/p>\n\n\n\n Zasada Petera mia\u0142a by\u0107 w za\u0142o\u017ceniu \u017cartem i ironi\u0105, okaza\u0142a si\u0119 natomiast zaskakuj\u0105co prawdziwa. Ka\u017cdy z nas zna takie przypadki – nawet je\u015bli nie z autopsji, to z obserwacji. We\u017amy przyk\u0142adowo tego \u015bwietnego sprzedawc\u0119, kt\u00f3ry za swoje doskona\u0142e wyniki zostaje nagrodzony awansem na stanowisko menad\u017cerskie i w og\u00f3le si\u0119 w tej roli nie sprawdza. Albo tego uporz\u0105dkowanego, ale nieco introwertycznego specjalist\u0119, kt\u00f3ry zna techniczn\u0105 stron\u0119 ka\u017cdego zagadnienia i jest zawsze \u015bwietnie przygotowany merytorycznie, ale po awansie na stanowisko sprzeda\u017cowe nie ma ju\u017c z niego \u017cadnego po\u017cytku. <\/p>\n\n\n\n Problem polega na tym – i wydaje si\u0119 on dodatkowo wzmacniany w ostatnich czasach przez „rynek pracownika” oraz presj\u0119 inflacyjn\u0105 na wynagrodzenia – \u017ce cz\u0119sto aby otrzyma\u0107 podwy\u017ck\u0119, a nawet w og\u00f3le utrzyma\u0107 si\u0119 w firmie po wielu latach kariery (zasada up or out)<\/em>, trzeba zmierza\u0107 do stanowisk zarz\u0105dczych. A nie ka\u017cdy (albo lepiej: ma\u0142o kto) ma predyspozycje do kierowania prac\u0105 firmy oraz innych ludzi. Nie m\u00f3wi\u0119 tu o wym\u0105drzaniu si\u0119 bez pokrycia i rzucaniu polece\u0144 podw\u0142adnym, bo to potrafi ka\u017cdy – ale o realnym wyznaczaniu \u015bcie\u017cek rozwoju biznesowego i personalnego. O umiej\u0119tno\u015bci sprzeda\u017cy, odwadze podejmowania trudnych, strategicznych decyzji, zdolno\u015bciach politycznych oraz elastyczno\u015bci w godzeniu wielu sprzecznych interes\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Nie ma na wczesnych etapach kariery trudniejszej przemiany, ni\u017c przej\u015bcie ze stanowisk merytorycznych na stanowiska menad\u017cerskie. Na tym zreszt\u0105 przygoda si\u0119 nie ko\u0144czy – przej\u015bcie ze stanowisk menad\u017cerskich na wy\u017csze stanowiska zarz\u0105dcze w p\u00f3\u017aniejszym czasie jest co najmniej r\u00f3wnie trudne. Jak mawia\u0142 guru zarz\u0105dzania Peter Drucker – Management is doing things right. Leadership is doing the right things<\/em>. A nikt ci niestety nie podpowie, jakie rzeczy s\u0105 tymi w\u0142a\u015bciwymi. B\u0119dziesz musia\u0142 wymy\u015bli\u0107 to sam.<\/p>\n\n\n\n Zasada Petera dzia\u0142a dlatego, \u017ce na wy\u017cszych stanowiskach w organizacji wymagane s\u0105 zasadniczo odmienne umiej\u0119tno\u015bci od tych, kt\u00f3re przyczyni\u0142y si\u0119 do zawodowego sukcesu danej osoby na wcze\u015bniejszych etapach kariery. Praca nad sob\u0105, wytrwa\u0142o\u015b\u0107, zewn\u0119trzne wsparcie i w ko\u0144cu do\u015bwiadczenie i obycie pozwalaj\u0105 cz\u0119sto przezwyci\u0119\u017cy\u0107 te trudno\u015bci – i co najmniej przyzwyczai\u0107 si\u0119 do zmiany zasad gry. Ale nie zawsze – zniech\u0119cony pracownik nierzadko odchodzi, zostaje zwolniony, ale – co r\u00f3wnie cz\u0119ste i charakterystyczne – po prostu osiada na tym nowym stanowisku i nie awansuje ju\u017c wy\u017cej. Osi\u0105ga – por\u00f3wnuj\u0105c to do usadowienia na szczeblu w drabinie organizacyjnej – sw\u00f3j final placement<\/em> lub Peter’s Plateau<\/em>, jak scharakteryzowali to autorzy powo\u0142anej ksi\u0105\u017cki.<\/p>\n\n\n\n Interesuj\u0105ce jest, \u017ce w powy\u017csz\u0105 pu\u0142apk\u0119 wp\u0119dzaj\u0105 pracownik\u00f3w nie tylko pracodawcy – pr\u00f3buj\u0105cy nagrodzi\u0107 ich awansami za dotychczasowe osi\u0105gni\u0119cia i wyrz\u0105dzaj\u0105c w ten spos\u00f3b obu stronom nied\u017awiedzi\u0105 przys\u0142ug\u0119 – ale tak\u017ce biznes coachingowy<\/em>. W Internecie – przyk\u0142adowo w serwisie LinkedIn (<\/em>czyli tym Facebooku<\/em> dla uczesanych i powa\u017cnych) – znajdziesz istn\u0105 kopalni\u0119 „m\u0105dro\u015bci” w stylu „strefa komfortu jest pi\u0119knym miejscem, ale nic tam nigdy nie ro\u015bnie” (a comfort zone is a beautiful place but nothing ever grows there<\/em>), opatrzonych do tego jakim\u015b zdj\u0119ciem z Antarktydy. <\/p>\n\n\n\n Literatura przedmiotu – przynajmniej ta kt\u00f3r\u0105 ja polecam – podchodzi ju\u017c do sprawy bardziej rozs\u0105dnie. Prawd\u0105 jest natomiast to, \u017ce nikt nie zostanie dobrym menad\u017cerem nie b\u0119d\u0105c najpierw menad\u017cerem. Kr\u00f3tko m\u00f3wi\u0105c, nigdy nie b\u0119dziesz gotowy na wyzwania, dop\u00f3ki ich nie podejmiesz. A je\u015bli k\u0119s, kt\u00f3ry odgryziesz oka\u017ce si\u0119 zbyt trudny do prze\u0142kni\u0119cia, wr\u00f3\u0107 do wpisu Anatomia odpuszczania<\/a><\/strong>.<\/p>\n\n\n\n Najgorszym rodzajem niekompetencji jest bez w\u0105tpienia niekompetencja nie\u015bwiadoma. Prowadzi ona do spektakularnych pora\u017cek lub mniej spektakularnych, ale nierzadko kosztownych przekrocze\u0144 termin\u00f3w – w wyniku zbyt optymistycznego podej\u015bcia do sprawy. Pia\u0142em ju\u017c na tych \u0142amach o Prawie Hofstadtera (zadanie zawsze zajmie nam wi\u0119cej czasu ni\u017c my\u015bleli\u015bmy) nie pisa\u0142em jeszcze o „Z\u0142udzeniu planowania” (Planning fallacy<\/em>), ale i do tego w ko\u0144cu dojdziemy.<\/p>\n\n\n\n Niekompetencja u\u015bwiadomiona zmusza nas do pracy nad sob\u0105 – a przynajmniej wymusza kooperacj\u0119 z osobami, kt\u00f3re znaj\u0105 si\u0119 na danym zagadnieniu lepiej od nas. \u015awiadomo\u015b\u0107 tego, czego si\u0119 nie wie, rozumienie granic w\u0142asnej kompetencji i do\u015bwiadczenia to niezb\u0119dne przymioty pozwalaj\u0105ce wytrwa\u0107 na nowym stanowisku, kt\u00f3re okaza\u0142o si\u0119 dla nas wej\u015bciem w nieco zbyt du\u017ce buty. Warto oczywi\u015bcie my\u015ble\u0107 o sprawach we w\u0142a\u015bciwej perspektywie (Syndrom oszusta<\/a><\/strong>) i nie przypisywa\u0107 sobie niekompetencji tam, gdzie jej nie ma. <\/p>\n\n\n\n Nie zaszkodzi tak\u017ce odrobina pokory i dystansu do siebie. Nie chcemy w ko\u0144cu, aby m\u00f3wili o nas obrazowo, \u017ce „im wy\u017cej wchodzi ma\u0142pa na drzewo, tym bardziej wida\u0107 jej zadek”. Nie chcieliby\u015bmy tak\u017ce by\u0107 pos\u0105dzeni o to, \u017ce w istocie nie doskwiera nam wcale Zasada Petera, ale raczej Zasada Dilberta (od bohatera biznesowych komiks\u00f3w Scotta Adamsa) – to jest, \u017ce zostali\u015bmy awansowani g\u0142\u00f3wnie po to, aby odsun\u0105\u0107 nas od realnych projekt\u00f3w, na kt\u00f3rych wywo\u0142ywali\u015bmy szkody.<\/p>\n\n\n\n Chcieliby\u015bmy na pewno by\u0107 szanowani za nasze osi\u0105gni\u0119cia, zdobyte do\u015bwiadczenie, zrealizowane projekty i pokonane trudno\u015bci. A niewiele jest trudno\u015bci do pokonania wi\u0119kszych, ni\u017c w\u0142asna niekompetencja.<\/p>\n\n\n\n Ale – tak na wszelki wypadek – warto tak\u017ce pami\u0119ta\u0107 o jeszcze jednej dobrej radzie. Traktuj dobrze ludzi, kt\u00f3rych spotykasz podczas swojej drogi w g\u00f3r\u0119 po szczeblach kariery. Spotkasz ich bowiem na pewno ponownie podczas swojej drogi w d\u00f3\u0142. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Zarzut braku kompetencji jest prawdopodobnie najcz\u0119\u015bciej formu\u0142owan\u0105 pretensj\u0105 wobec wszelkiej ma\u015bci polityk\u00f3w, lekarzy, doradc\u00f3w, czy budowla\u0144c\u00f3w. Cho\u0107 akurat na tych ostatnich narzeka\u0107 w dzisiejszych czasach trudno – jest na ich us\u0142ugi wysoki popyt i trzeba i\u015b\u0107 na kompromisy. W zasadzie mo\u017cna powiedzie\u0107, \u017ce je\u015bli kto\u015b pe\u0142ni stanowisko eksponowane lub pozostaj\u0105ce w zakresie tak zwanych „us\u0142ug […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1860,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[20,21,18],"tags":[],"class_list":["post-1847","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-biznes","category-psychologia","category-punkt-widzenia"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1847","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1847"}],"version-history":[{"count":27,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1847\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1888,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1847\/revisions\/1888"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1860"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1847"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1847"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1847"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}