Na prze\u0142omie lat 80-tych i 90-tych XX wieku najwi\u0119kszym bokserem wagi ci\u0119\u017ckiej i jednym z najbardziej znanych sportowc\u00f3w w og\u00f3le by\u0142 bezdyskusyjnie Mike Tyson. „Najgro\u017aniejszy cz\u0142owiek \u015bwiata”, „Bestia”, „\u017belazny Mike” – najm\u0142odszy w historii mistrz \u015bwiata wagi ci\u0119\u017ckiej i pierwszy, kt\u00f3ry w ringu zdoby\u0142 i posiada\u0142 jednocze\u015bnie pasy mistrzowskie trzech czo\u0142owych organizacji – WBA, WBC i IBF. W swoich najlepszych czasach por\u00f3wnywany do najwi\u0119kszych w historii swojej dyscypliny – Muhammada Ali’ego, Rocky Marciano, czy Sonny’ego Listona.<\/p>\n\n\n\n
Niestety nic nie trwa wiecznie. Historia drogi na szczyt i upadku Mike Tysona (a potem pr\u00f3b ponownego nawr\u00f3cenia, ale ju\u017c poza ringiem) jest powszechnie znana, patrzymy dzi\u015b na ni\u0105 z innej perspektywy – po up\u0142ywie wielu lat. Napisano o tym r\u00f3wnie\u017c wiele ksi\u0105\u017cek – szczeg\u00f3lnie godn\u0105 polecenia wydaje mi si\u0119 pozycja „Mike Tyson. Moja prawda” (Mike Tyson: Undisputed Truth<\/em>) Larry’ego Slomana<\/strong>. Nie ka\u017cdy natomiast umie wskaza\u0107 dok\u0142adny moment, gdy ten upadek si\u0119 rozpocz\u0105\u0142.<\/p>\n\n\n\n To 30 lat temu, 11 lutego 1990 r., w Tokio Dome<\/em>, na oczach niczego niespodziewaj\u0105cej si\u0119 publiczno\u015bci, kt\u00f3ra zamierza\u0142a obejrze\u0107 kolejny szybki, brutalny nokaut dokonany przez Tysona na jakim\u015b ma\u0142o wyr\u00f3\u017cniaj\u0105cym si\u0119 przeciwniku, rozegra\u0142o si\u0119 wydarzenie, kt\u00f3re pomimo up\u0142ywu lat okre\u015bla si\u0119 wci\u0105\u017c jako: „Najwi\u0119ksze zaskoczenie w historii sportu” (The greatest upset in the history of sport<\/em>). <\/p>\n\n\n\n Do przeczytania tej ksi\u0105\u017cki, kt\u00f3ra nie zosta\u0142a dotychczas wydana po polsku i konieczna jest lektura orygina\u0142u, zainspirowa\u0142 mnie dost\u0119pny do obejrzenia na sportowej platformie ESPN film dokumentalny pod tytu\u0142em 42 to 1<\/em>. Takie w\u0142a\u015bnie – „czterdzie\u015bci dwa do jednego” (42 dolary za 1 postawionego) – by\u0142y obstawienia przyjmowane przez bukmacher\u00f3w za przegran\u0105 Tysona a zwyci\u0119stwem ma\u0142o znanego – i jak wida\u0107 zupe\u0142nie niedocenionego i skazanego ju\u017c z g\u00f3ry po\u017carcie (w tym przez przez hazardow\u0105 probabilistyk\u0119) – pretendenta.<\/p>\n\n\n\n Kto nie kocha takich historii? Niepokonany mistrz kontra aspiruj\u0105cy do przej\u0119cia jego tytu\u0142u challenge<\/em>r i underdog<\/em>. Dla pretendenta do tytu\u0142u – Jamesa „Bustera” Douglasa – by\u0142a to niew\u0105tpliwie szansa \u017cycia. Dla mistrza – \u017belaznego Mike’a – mia\u0142a by\u0107 to tylko formalno\u015b\u0107. Kt\u00f3ra przerodzi\u0142a si\u0119 w pocz\u0105tek jego ko\u0144ca – wiecz\u00f3r, po kt\u00f3rym nigdy ju\u017c si\u0119 w pe\u0142ni nie podni\u00f3s\u0142 i od kt\u00f3rego liczymy dni jego upadku – jako sportowca (trwale) i jako cz\u0142owieka (przej\u015bciowo).<\/p>\n\n\n\n Ksi\u0105\u017cka jest interesuj\u0105ca ju\u017c od wst\u0119pu – zaczyna si\u0119 opisem zdarze\u0144, kt\u00f3re nast\u0105pi\u0142y kilka lat po walce. Pokazuje mistrz\u00f3w po zej\u015bciu ze \u015bwiate\u0142 jupiter\u00f3w. Uzmys\u0142awia te\u017c, jak zmienne s\u0105 koleje losu. James „Buster” Douglas zmaga si\u0119 z atakiem cukrzycy, jest chorobliwie oty\u0142y, zaledwie 4 lata po walce nie przypomina w niczym niespodziewanego mistrza. W tym samym czasie Mike Tyson jest wi\u0119\u017aniem numer 922335, skazanym za gwa\u0142t. Nie jest ju\u017c, przynajmniej na razie, „najgro\u017aniejszym cz\u0142owiekiem \u015bwiata”, podobno dozna\u0142 religijnego o\u015bwiecenia, podobno du\u017co czyta, podobno nie awanturuje si\u0119 ju\u017c ze stra\u017cnikami i wsp\u00f3\u0142wi\u0119\u017aniami, podobno walka bokserska nie interesuje go ju\u017c tak bardzo jak wcze\u015bniej. Przed nim oczywi\u015bcie, to przecie\u017c wiemy, jeszcze ca\u0142e \u017cycie – powr\u00f3t do boksu, kolejne skandale, odgryzienie ucha Evanderowi Holyfieldowi w walce na szczycie, tatua\u017c na twarzy, dalszy upadek, bankructwo. Po czym powr\u00f3t w odmienionej, \u0142agodniejszej, pogodzonej ze \u015bwiatem formie. <\/p>\n\n\n\n Nast\u0119pnie zag\u0142\u0119biamy si\u0119 w przesz\u0142o\u015b\u0107 lat 60-tych i 70-tych XX wieku i mo\u017cemy zasmakowa\u0107 troch\u0119 interesuj\u0105cej historii boksu. Poznajemy przy tej okazji ojca przysz\u0142ego, opisywanego tu pretendenta do mistrzostwa – Billa „Dynamite” Douglasa. Cz\u0142owieka, kt\u00f3ry cho\u0107 nigdy nie zosta\u0142 mistrzem \u015bwiata, to nigdy te\u017c nie da\u0142 swoim fanom s\u0142abego show<\/em> oraz pozosta\u0142 wierny swoim zasadom i wysokim standardom, r\u00f3wnie\u017c w \u017cyciu osobistym. M\u00f3wiono, \u017ce w przeciwie\u0144stwie do swojego syna „mia\u0142 jaja” – determinacj\u0119 do walki. To w\u0142a\u015bnie ten domniemany lub realny, bo poparty kilkoma bardzo konkretnymi przyk\u0142adami (w tym walk\u0105 bezpo\u015brednio poprzedzaj\u0105c\u0105 starcie z Tysonem), brak determinacji b\u0119dzie prze\u015bladowa\u0142 „Bustera” Douglasa przez niemal ca\u0142\u0105 karier\u0119. M\u0142odszy Douglas by\u0142 bardziej bokserem stworzonym ni\u017c urodzonym. Podchodzi\u0142 do sprawy pragmatycznie i kontynuowa\u0142 rodzinny biznes. I chyba nigdy nie mia\u0142 ochoty i\u015b\u0107 tak daleko, jak jego talent m\u00f3g\u0142 go zaprowadzi\u0107.<\/p>\n\n\n\n Spojrzenie na histori\u0119 boksu i psychologi\u0119 boksera jako zawodnika oceniam jako jedn\u0105 z mocniejszych stron tej ksi\u0105\u017cki. Dowiadujemy si\u0119 sporo o kulisach tej dyscypliny, zahaczaj\u0105cej przez lata o gangsterski p\u00f3\u0142\u015bwiatek, ale i wywo\u0142uj\u0105cej niepor\u00f3wnanie z \u017cadn\u0105 inn\u0105 emocje. Dowiadujemy si\u0119 tak\u017ce wiele o samych bokserach. W tym dlaczego zdecydowana wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich, kt\u00f3rzy odnosz\u0105 sukcesy, walczy i kontynuuje swoj\u0105 karier\u0119 zdecydowanie za d\u0142ugo. Na ka\u017cdego Rogera Clemensa, zachowuj\u0105cego m\u0142odzie\u017cow\u0105 form\u0119 d\u0142ugo do czasu wieku \u015bredniego, przypadaj\u0105 dziesi\u0105tki tych, kt\u00f3rzy nie tylko nie wiedz\u0105 kiedy przesta\u0107, ale nawet nie zdaj\u0105 sobie sprawy, \u017ce ju\u017c powinni. Ilu znacie mistrz\u00f3w, kt\u00f3rzy odeszli we w\u0142a\u015bciwym momencie, b\u0119d\u0105c na szczycie? Nawet Muhammad Ali walczy\u0142 za d\u0142ugo, co ostatecznie przypiecz\u0119towa\u0142o jego los.<\/p>\n\n\n\n W ksi\u0105\u017cce poznajemy tak\u017ce trudn\u0105 przesz\u0142o\u015b\u0107 a nast\u0119pnie drog\u0119 na szczyt Mike Tysona. Cz\u0142owieka pe\u0142nego kontrast\u00f3w – m\u0142odocianego przest\u0119pcy, ale i najpilniejszego ucznia fizycznego bokserskiego rzemios\u0142a, kt\u00f3rego hobby pozostaje jednocze\u015bnie hodowanie go\u0142\u0119bi. Brutalnego socjopaty, kt\u00f3ry mia\u0142 i okazywa\u0142 cz\u0119sto r\u00f3wnie\u017c wra\u017cliw\u0105 stron\u0119. Wychowany i trenowany przez owianego legend\u0105 Cusa D’Amato, w swoim pierwszym sezonie jako zawodowiec (w 1985 roku) Mike Tyson wygra\u0142 15 walk w mniej ni\u017c 10 miesi\u0119cy. Z tego 11 przez nokaut ju\u017c w pierwsze rundzie. <\/p>\n\n\n\n Interesuj\u0105ce wydaj\u0105 si\u0119 padaj\u0105ce przy tej okazji w ksi\u0105\u017cce pytania o to, kim w istocie by\u0142 Cus D’Amato. Czy by\u0142 cz\u0142owiekiem, kt\u00f3ry chcia\u0142 przeobrazi\u0107 Tysona w niepokonanego mistrza i jednocze\u015bnie porz\u0105dnego cz\u0142owieka? Tak g\u0142osi oficjalna mitologia. Czy te\u017c by\u0142 po prostu zmierzaj\u0105cym do schy\u0142ku kariery i \u017cycia trenerem, na tyle zdesperowanym by zdoby\u0107 jeszcze w swoim \u017cyciu tytu\u0142 mistrzowski, \u017ce pos\u0142u\u017cy\u0142 si\u0119 do tego m\u0142odocianym przest\u0119pc\u0105, przymykaj\u0105c oko na jego wyst\u0119pki i ewidentn\u0105 socjopati\u0119? Tak czy inaczej, by\u0142a to jedna z najbardziej znanych w historii sportu relacja mistrz-ucze\u0144.<\/p>\n\n\n\n D’Amato, podchodz\u0105c do sprawy z w\u0142a\u015bciw\u0105 znajomo\u015bci\u0105 rzeczy postara\u0142 si\u0119, aby Tyson walczy\u0142 conajmniej raz w miesi\u0105cu i pozostaj\u0105c zaj\u0119ty treningiem i przygotowaniami do regularnych walk nie mia\u0142 czasu na wpadanie w k\u0142opoty. Ukszta\u0142towawszy w ten spos\u00f3b przysz\u0142ego mistrza, D’Amato zmar\u0142 w listopadzie 1985 roku, trzy dni po tym jak Tyson osi\u0105gn\u0105\u0142 wynik 11-0 po pierwszorundowych nokautach. Nie doczeka\u0142 niestety widoku swojego podopiecznego jako mistrza \u015bwiata. <\/p>\n\n\n\n Mike Tyson oczywi\u015bcie mistrzem \u015bwiata wagi ci\u0119\u017ckiej zosta\u0142. Tytu\u0142 WBC zdoby\u0142 rok p\u00f3\u017aniej, w wieku zaledwie 20 lat – 22 listopada 1986 roku nokautuj\u0105c Trevora Berbicka. By\u0142o to prawdopodobnie najbardziej pami\u0119tne zwyci\u0119stwo najm\u0142odszego w historii mistrza. Widok Berbicka, s\u0142aniaj\u0105cego si\u0119 po ringu bo ciosie Tysona, pr\u00f3buj\u0105cego si\u0119 podnie\u015b\u0107 i kontynuowa\u0107 walk\u0119, jest jednym z najbardziej charakterystycznych widok\u00f3w tej ery.<\/p>\n\n\n\n Przez kolejne lata Tyson wprowadzi\u0142 boks zawodowy i wag\u0119 ci\u0119\u017ck\u0105 na szczyt popularno\u015bci. Wypuszczany cyklicznie do walki, mia\u017cd\u017c\u0105cy przeciwnik\u00f3w spektakularnie w pierwszej rundzie – ze swoich pierwszych 19 walk a\u017c 12 zako\u0144czy\u0142 w ten spos\u00f3b. Spuszczany by\u0142 tak\u017ce niestety, jak ze smyczy, r\u00f3wnie\u017c na media, kt\u00f3re karmi\u0142y si\u0119 jego aspo\u0142eczn\u0105 osobowo\u015bci\u0105. By\u0142 bohaterem – powiedzieliby\u015bmy dzi\u015b – pierwszych i ostatnich stron gazet.<\/p>\n\n\n\n Jednocze\u015bnie Mike Tyson samodzielnie przywr\u00f3ci\u0142 boks do mainstreamu<\/em>. Nie tylko swoim doskona\u0142ym, widowiskowym stylem walki, ale i stylem bycia. Jak wskaza\u0142em, to nie tylko jego doskona\u0142o\u015b\u0107 techniczna przyci\u0105ga\u0142a widz\u00f3w. Widownia oczekuje spektaklu, ring bokserski mia\u0142 w jej percepcji od zawsze – niezale\u017cnie od tego, co wprost przyznajemy – przypomina\u0107 aren\u0119 gladiator\u00f3w i \u017belazny Mike to oczekiwanie skutecznie zaspokaja\u0142. Ka\u017cda walka z jego udzia\u0142em trwaj\u0105ca d\u0142u\u017cej ni 1-2 rundy by\u0142a rozczarowaniem. Po kolejnym szybkim nokaucie widz my\u015bla\u0142 natomiast to samo – wreszcie pojawi\u0142 si\u0119 cz\u0142owiek, kt\u00f3ry robi to co powinno si\u0119 robi\u0107 w wadze ci\u0119\u017ckiej! Dodatkowo jego osobowo\u015b\u0107 i spos\u00f3b zachowania, od \u0142amania drobnych konwencji po zachowania wprost kryminalne r\u00f3wnie\u017c tylko dodawa\u0142y mu atrakcyjno\u015bci i czyni\u0142y go najbardziej fascynuj\u0105c\u0105 osobowo\u015bci\u0105 sportow\u0105 tamtych czas\u00f3w. I prawdziw\u0105 \u017cy\u0142\u0105 z\u0142ota.<\/p>\n\n\n\n Jego miejsce w historii, niezale\u017cnie od p\u00f3\u017aniejszego rozwoju wypadk\u00f3w, jest zapewnione. Mi\u0119dzy rokiem 1986, kiedy po raz pierwszy zosta\u0142 mistrzem \u015bwiata wagi ci\u0119\u017ckiej do feralnego dla niego pocz\u0105tku 1990 roku, o czym opowiada ta ksi\u0105\u017cka, Mike Tyson by\u0142 najwi\u0119kszym mistrzem wagi ci\u0119\u017ckiej wszech czas\u00f3w. Przez ponad 5 lat, od swojej pierwszej zawodowej walki do pocz\u0105tku 1990 roku Tyson w\u0142a\u015bciwie samodzielnie ukszta\u0142towa\u0142 krajobraz wagi ci\u0119\u017ckiej. Kiedy przyst\u0119powa\u0142 do walki z „Busterem” Douglasem jego bilans zwyci\u0119stw wynosi\u0142 37-0, wliczaj\u0105c w to 9 skutecznych obron tytu\u0142u mistrzowskiego – 33 z nich dokona\u0142 przez nokaut, nierzadko w pierwszych sekundach walki. Mimo to w ksi\u0105\u017cce powraca opinia, \u017ce Mike Tyson zrealizowa\u0142 sw\u00f3j potencja\u0142 jako bokser w g\u00f3ra 50 procentach. A nie zrealizowa\u0142 go w wy\u017cszym stopniu g\u0142\u00f3wnie dlatego, \u017ce sam si\u0119 wp\u0119dzi\u0142 w k\u0142opoty poza ringiem. Poczynaj\u0105c od nieudanego ma\u0142\u017ce\u0144stwa z Robin Givens w 1988 roku, kt\u00f3re zapocz\u0105tkowa\u0142o seri\u0119 niefortunnych zdarze\u0144 w jego \u017cyciu zawodowym i osobistym.<\/p>\n\n\n\n W tym okresie Mike Tyson dokona\u0142 tak\u017ce kilku nienajlepszych zmian w\u015br\u00f3d swoich wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w. W szczeg\u00f3lno\u015bci zwi\u0105za\u0142 si\u0119 z promotorem Donem Kingiem. King, by\u0142y cinkciarz, oszust i wi\u0119zie\u0144 oskar\u017cony o morderstwo, z ekstrawaganck\u0105 fryzur\u0105 i niewyparzonym, kwiecistym j\u0119zykiem, proklamowa\u0142 si\u0119 \u00f3wcze\u015bnie najbardziej pot\u0119\u017cn\u0105 osobisto\u015bci\u0105 w profesjonalnym boksie. Znany po raz pierwszy z organizacji pami\u0119tnej walki mi\u0119dzy Muhammadem Alim i Georgem Foremanem w 1974 roku w Zairze (Rumble in the Jungle<\/em>), a p\u00f3\u017aniej z promowania walk Polaka – Andrzeja Go\u0142oty. King dba\u0142 przede wszystkim o w\u0142asne interesy – prawdopodobnie celowo odwleka\u0142 walk\u0119 Tysona z Holyfieldem, najbardziej licz\u0105cym si\u0119 w\u00f3wczas przeciwnikiem, wybieraj\u0105c dla du\u017co s\u0142abszych oponent\u00f3w i czekaj\u0105c na wyga\u015bni\u0119cie kontraktu z HBO. To tylko pot\u0119gowa\u0142o demotywacj\u0119 i utwierdza\u0142o Tysona i jego otoczenie w mylnym postrzeganiu rozwoju sytuacji. Co ciekawe, w tamtym okresie, w \u017cyciu Tysona pojawi\u0142 si\u0119 tak\u017ce, jako doradca, sam Donald Trump – znany miliarder i przysz\u0142y 45 prezydent USA.<\/p>\n\n\n\n Zmierzaj\u0105c do walki z 1990 roku ksi\u0105\u017cka prowadzi nas przez kolejne skandale i problemy wywo\u0142ywane przez Tysona pod koniec lat 80-tych. Co najgorsze nie pozostaj\u0105 one bez wp\u0142ywu na form\u0119 mistrza. Jego waga niebezpiecznie zbli\u017ca si\u0119 do 130 kg a jego dotychczasowa grupa wsparcia zaczyna si\u0119 rozpada\u0107. Kiedy w lutym 1989 roku po 9 miesi\u0105cach przerwy wraca na ring przeciwko Frankowi Bruno, otacza go ju\u017c zupe\u0142nie inna, wr\u0119cz przypadkowa grupa ludzi. Problemy osobiste jeszcze nie ujawniaj\u0105 si\u0119 w ringu, Tyson posy\u0142a Bruna na deski ju\u017c w pierwszej minucie, a wygrywa przez techniczny nokaut w pi\u0105tej rundzie. Po czym wraca do wywo\u0142ywania zamieszania w swoim \u017cyciu prywatnym. Przyszed\u0142 niebezpieczny moment, w kt\u00f3rym Tyson celebryta sta\u0142 si\u0119 wa\u017cniejszy ni\u017c Tyson sportowiec.<\/p>\n\n\n\n A tymczasem King szuka\u0142 kogo\u015b, kto stanie z Tysonem do walki o tytu\u0142, we\u017amie pieni\u0105dze (stosunkowo niewielkie) i podda si\u0119 (stosunkowo szybko). Wyb\u00f3r pad\u0142 na Jamesa „Bustera” Douglasa.<\/p>\n\n\n\n Douglasa r\u00f3wnie\u017c w tamtym czasie nie opuszcza\u0142y problemy, cho\u0107 nie tak spektakularne jak Tysona. Jego ma\u0142\u017ce\u0144stwo prze\u017cywa\u0142o kryzys, jego wcze\u015bniejsza partnerka i matka jego syna chorowa\u0142a na bia\u0142aczk\u0119. Chorowa\u0142a tak\u017ce i wymaga\u0142a leczenia jego matka Lula Pearl. W tych okoliczno\u015bciach zarobek na walce Tysonem, niezale\u017cnie od jej wynik\u00f3w, na pewno by si\u0119 przyda\u0142. Gdzie\u015b po\u015br\u00f3d tych problem\u00f3w na Douglasa sp\u0142yn\u0105\u0142 spok\u00f3j, ale jednocze\u015bnie determinacja, kt\u00f3rej cz\u0119sto mu do tej pory brakowa\u0142o.<\/p>\n\n\n\n Z osobistym bilansem 28-4-1 i b\u0119d\u0105c na drugim miejscu rankingu IBF Douglas wydawa\u0142 si\u0119 idealnym przeciwnikiem dla Mike Tysona. Zas\u0142ugiwa\u0142 na walk\u0119 o tytu\u0142 mistrza \u015bwiata, a jednocze\u015bnie nikt nie podejrzewa\u0142 go powa\u017cnie o to, \u017ce mo\u017ce powodowa\u0107 realne zagro\u017cenie. Jest w ksi\u0105\u017cce doskona\u0142a scena, w kt\u00f3rej jaka\u015b pi\u0119kna kobieta przejawia – tak si\u0119 wydawa\u0142o – zainteresowanie Douglasem tylko po to aby dowiedzie\u0107 si\u0119, czy to on b\u0119dzie walczy\u0142 z Mikiem Tysonem. A kiedy otrzymuje potwierdzenie, stwierdza – Musisz by\u0107 naprawd\u0119 zdesperowany je\u015bli chodzi o kas\u0119!<\/p>\n\n\n\n Tyson mia\u0142 otrzyma\u0107 za walk\u0119 6, a pretendent 1,3 miliona dolar\u00f3w. I chyba tylko Douglas wierzy\u0142 powa\u017cnie, \u017ce mo\u017ce t\u0119 walk\u0119 wygra\u0107. Wzi\u0105\u0142 si\u0119 za trening z niespotykan\u0105 dla siebie dyscyplin\u0105. By\u0107 mo\u017ce dostrzeg\u0142 w Tysonie to, czego nie zobaczy\u0142 dot\u0105d nikt inny – widzia\u0142 nie efektywnego boksera, ale kogo\u015b bardziej na kszta\u0142t szkolnego zabijaki, zn\u0119caj\u0105cego si\u0119 nad s\u0142abszymi od siebie. Kogo\u015b nie tyle gro\u017anego, co nieokrzesanego – bez klasy i stylu. Spojrza\u0142 na spraw\u0119 z innej perspektywy. I jako pierwszy z dotychczasowych pretendent\u00f3w nie ba\u0142 si\u0119 go.<\/p>\n\n\n\n Matka Douglasa, z kt\u00f3r\u0105 by\u0142 on bardzo mocno zwi\u0105zany, zmar\u0142a w wyniku wylewu 18 stycznia 1990 roku w wieku 47 lat. \u201cBuster\u201d nie za\u0142ama\u0142 si\u0119 jednak. I w\u015br\u00f3d tych trudnych okoliczno\u015bci sta\u0142 si\u0119 nagle nie tylko pretendentem do tytu\u0142u. Sta\u0142 si\u0119 kim\u015b na kszta\u0142t „Rocky’ego” Balboa – mi\u0142ym cz\u0142owiekiem walcz\u0105cym o honor sw\u00f3j i swojej rodziny. Mi\u0142o by\u0142oby my\u015ble\u0107, \u017ce czeka go r\u00f3wnie szcz\u0119\u015bliwe zako\u0144czenie.<\/p>\n\n\n\n W ksi\u0105\u017cce powraca motyw trudno\u015bci, jakie Tyson przez ca\u0142\u0105 karier\u0119 mia\u0142 z przeciwnikami wy\u017cszymi od siebie i o wi\u0119kszym zasi\u0119gu ramion. Trudno\u015bci te oczywi\u015bcie rzadko bywa\u0142y widoczne w najlepszych dla Tysona czasach, ale tak si\u0119 z\u0142o\u017cy\u0142o, \u017ce Douglas nale\u017ca\u0142 w\u0142a\u015bnie do tej kategorii. I Tyson, jak dot\u0105d najpilniejszy ucze\u0144 bokserskiego rzemios\u0142a, kt\u00f3re ponad wszystko wymaga treningu i dyscypliny, zlekcewa\u017cy\u0142 go.<\/p>\n\n\n\n Tyson przyjecha\u0142 do Tokio prawie 2 tygodnie wcze\u015bniej ni\u017c trapiony rodzinnymi problemami Douglas, maj\u0105c wi\u0119cej czasu na przystosowanie si\u0119 do r\u00f3\u017cnicy czasu i og\u00f3ln\u0105 aklimatyzacj\u0119. By\u0142 natomiast za ma\u0142o skupiony na treningu, na pracy nad sob\u0105, a zbyt skoncentrowany na odkrywaniu nocnych atrakcji japo\u0144skiego miasta. Mia\u0142 oczywi\u015bcie swoje powody osobiste i d\u0142ug\u0105 litani\u0119 problem\u00f3w, kt\u00f3re na siebie \u015bci\u0105gn\u0105\u0142. Jego kondycja fizyczna i psychiczna nie by\u0142a optymalna. D’Amato, narzucaj\u0105c mu w przesz\u0142o\u015bci ostry wojskowy re\u017cim wiedzia\u0142 co robi, chroni\u0105c go a wszelkie sposoby od wszelkich zb\u0119dnych element\u00f3w dekoncertuj\u0105cych. Pierwsze ostrze\u017cenie przysz\u0142o podczas jednego z trening\u00f3w. Tyson upad\u0142 na deski po ciosie sparingpartnera. A by\u0142 to trening obserwowany przez media.<\/p>\n\n\n\n Douglas, pomimo osobistej tragedii, trenowa\u0142 tymczasem tak ci\u0119\u017cko, jak nigdy przedtem.<\/p>\n\n\n\n Je\u015bli chodzi o postaw\u0119 medi\u00f3w, to czytelnik b\u0119dzie mia\u0142\u00a0du\u017co przyjemno\u015bci dowiaduj\u0105c si\u0119 na przyk\u0142ad, \u017ce znany reporter prawie nie pojecha\u0142 do Tokio bo jego redaktor naczelny uzna\u0142, \u017ce nie b\u0119dzie go wysy\u0142a\u0142 na drugi koniec \u015bwiata aby ogl\u0105da\u0107 90-sekundow\u0105 walk\u0119. R\u00f3wnie\u017c trybuny Tokio Dome<\/em> nie wype\u0142ni\u0142y si\u0119 w dniu walki szczelnie, wolnych pozosta\u0142o 1\/3 miejsc.<\/p>\n\n\n\n Na ostatniej konferencji prasowej przed walk\u0105 Douglas po raz kolejny podszed\u0142 do sprawy profesjonalnie – stawi\u0142 si\u0119 przed czasem, ubrany w garnitur i krawat. Mike Tyson sp\u00f3\u017ani\u0142 si\u0119 p\u00f3\u0142 godziny, przyszed\u0142 w jeansach i t-shircie i by\u0142 wyra\u017anie znudzony i zdekoncentrowany. Najwyra\u017aniej kolejna obrona tytu\u0142u nie wymaga\u0142a od niego, w jego mniemaniu, odpowiedniego przygotowania, szacunku dla otoczenia i respektu dla przeciwnika. – Nie ma \u017cadnej opcji abym przegra\u0142 – powtarza\u0142. <\/p>\n\n\n\n Na pewno mia\u0142 podstawy, aby tak s\u0105dzi\u0107. Jego dotychczasowe osi\u0105gni\u0119cia by\u0142y niezaprzeczalne i nadal pozostawa\u0142 najgro\u017aniejszym bokserem na \u015bwiecie. Zdolnym zako\u0144czy\u0107 walk\u0119 jednym decyduj\u0105cym ciosem. W boksie walk\u0119 przegrywa si\u0119 lub wygrywa g\u0142\u00f3wnie w przygotowaniach do niej. Ale nast\u0119pnie nale\u017cy jeszcze postawi\u0107 kropk\u0119 nad i. „Ka\u017cdy snuje plany, dop\u00f3ki nie przyjmie pierwszego ciosu” (everyone has a plan until they get punched in the mouth<\/em>) – brzmia\u0142o znane powiedzenie „\u017belaznego Mike”, w\u00f3wczas jeszcze o jego oponentach.<\/p>\n\n\n\n Na ok\u0142adce ksi\u0105\u017cki widzimy Tysona stoj\u0105cego, jak wielokrotnie wcze\u015bniej nad powalonym przeciwnikiem, a na deskach le\u017cy w\u0142a\u015bnie „Buster” Douglas. Jak zatem by\u0142o? Jak przebieg\u0142a i zako\u0144czy\u0142a si\u0119 ta walka? Znamy oczywi\u015bcie wynik, to ju\u017c klasyka boksu. Ale jak do niego dosz\u0142o?<\/p>\n\n\n\n Reszta jest histori\u0105. Od kt\u00f3rej trudno b\u0119dzie ci si\u0119 oderwa\u0107.<\/p>\n\n\n\n Ocena ksi\u0105\u017cki: 9\/10.<\/p>\n\n\n\n Joe Layden – The Last Great Fight<\/em><\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Na prze\u0142omie lat 80-tych i 90-tych XX wieku najwi\u0119kszym bokserem wagi ci\u0119\u017ckiej i jednym z najbardziej znanych sportowc\u00f3w w og\u00f3le by\u0142 bezdyskusyjnie Mike Tyson. „Najgro\u017aniejszy cz\u0142owiek \u015bwiata”, „Bestia”, „\u017belazny Mike” – najm\u0142odszy w historii mistrz \u015bwiata wagi ci\u0119\u017ckiej i pierwszy, kt\u00f3ry w ringu zdoby\u0142 i posiada\u0142 jednocze\u015bnie pasy mistrzowskie trzech czo\u0142owych organizacji – WBA, WBC […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":87,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[6,10,5],"tags":[],"class_list":["post-53","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-literatura-faktu","category-recenzje-ksiazek","category-sportowcy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/53","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=53"}],"version-history":[{"count":40,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/53\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1377,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/53\/revisions\/1377"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/87"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=53"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=53"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=53"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}