Maradonowie mieli trzy c\u00f3rki. O narodzinach ich czwartego dziecka (30 pa\u017adziernika 1960 roku), tym razem ch\u0142opca, kr\u0105\u017cy\u0142y dziesi\u0105tki legend. Opatrzno\u015b\u0107 musia\u0142a w jaki\u015b spos\u00f3b da\u0107 o sobie zna\u0107. Tak jest przecie\u017c zawsze, gdy rodzi si\u0119 nowy b\u00f3g.<\/p>\n\n\n\n
Dalma \u201eTota\u201d Salvadora poczu\u0142a b\u00f3le porodowe podczas ta\u0144c\u00f3w. Kilka godzin p\u00f3\u017aniej na \u015bwiat przyszed\u0142 ch\u0142opiec, o kt\u00f3rym m\u00f3wiono, \u017ce kopa\u0142 mocno ju\u017c w momencie narodzin. – Gratuluj\u0119 – mia\u0142 powiedzie\u0107 przyjmuj\u0105cy por\u00f3d lekarz. – Dziecko jest zdrowe i niez\u0142y z niego skurczybyk.<\/p>\n\n\n\n
Imi\u0119 dosta\u0142 po ojcu: El Diego<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Dorasta\u0142 w biednej Villa Fiorito<\/em>, miejscowo\u015bci pod Buenos Aires. Tam nauczy\u0142 si\u0119 tego, co zawsze napawa\u0142o go dum\u0105 – vivezy<\/em> – lokalnej, ale uniwersalnie skutecznej mieszanki bystro\u015bci, sprytu i przebieg\u0142o\u015bci. Po polsku nazwaliby\u015bmy to cwaniactwem. Traktowanej w jego otoczeniu jako najwy\u017csza cnota. – Gdybym nie urodzi\u0142 si\u0119 w Villa<\/em>, nie by\u0142bym Maradon\u0105 – mawia\u0142.<\/p>\n\n\n\n Jako dziecko ze slums\u00f3w ca\u0142e \u017cycie walczy\u0142 i ryzykowa\u0142. Ju\u017c kiedy mia\u0142 dwa lata kr\u0119ci\u0142 si\u0119 gdzie nie trzeba i wpad\u0142 przypadkowo do szamba. – Diegito – wo\u0142a\u0142 biegn\u0105cy mu na pomoc ojciec – tylko trzymaj g\u0142ow\u0119 nad g\u00f3wnem! To mia\u0142a by\u0107 dewiza jego \u017cycia. A miewa\u0142 wiele trudnych moment\u00f3w.<\/p>\n\n\n\n Ale mia\u0142 te\u017c niezwyk\u0142y dar. Na trzecie urodziny dosta\u0142 od kuzyna Beto pierwsz\u0105 pi\u0142k\u0119. Zabra\u0142 j\u0105 ze sob\u0105 do \u0142\u00f3\u017cka i od tej pory pozostawali nieroz\u0142\u0105czni. Nie by\u0142o Diego bez pi\u0142ki. I nie mia\u0142o by\u0107 pi\u0142ki bez Diego.<\/p>\n\n\n\n Mi\u0142o\u015b\u0107 do niej by\u0142a wieczna. Pi\u0142ka by\u0142a jego jedyn\u0105 sta\u0142\u0105 kochank\u0105. Kiedy ju\u017c jako doros\u0142emu m\u0119\u017cczy\u017anie, ubranemu w smoking, rzucono mu na jakim\u015b przyj\u0119ciu ub\u0142ocon\u0105 pi\u0142k\u0119, przyj\u0105\u0142 j\u0105 bez wahania na pier\u015b i \u015bnie\u017cnobia\u0142\u0105 koszul\u0119. Pi\u0142ka by\u0142a i pozosta\u0142a najwa\u017cniejsza.<\/p>\n\n\n\n Talentem pi\u0142karskim zachwyca\u0142 ju\u017c jako bardzo m\u0142ody ch\u0142opak. W grudniu 1968 roku trafi\u0142 do lokalnych Cebollitas<\/em> (Cebulek) – m\u0142odzie\u017c\u00f3wki Argentinos Juniors. W przerwach zabawia\u0142 publiczno\u015b\u0107 sztuczkami technicznymi. By\u0142 niski, ton\u0105\u0142 w zbyt du\u017cej koszulce i pod burz\u0105 czarnych lok\u00f3w na du\u017cej g\u0142owie. Wo\u0142ano go cabecita negra<\/em> – czarna g\u0142\u00f3wka.<\/p>\n\n\n\n Szybko do\u0142\u0105czy\u0142 do seniorskiej dru\u017cyny. Mia\u0142 legendarne ju\u017c zdolno\u015bci pi\u0142karskie, charyzm\u0119 i urok osobisty, a dzi\u0119ki vivezie<\/em> umia\u0142 za\u0142atwi\u0107 wszystko. Nawet dobre oceny w szkole. Kochali go wszyscy i ju\u017c wtedy wyczu\u0142, \u017ce normalne zasady niekoniecznie si\u0119 do niego stosuj\u0105. B\u0119dzie to wykorzystywa\u0142 przez ca\u0142e \u017cycie.<\/p>\n\n\n\n By\u0142 kapry\u015bny, a pora\u017cki znosi\u0142 fatalnie. Kocha\u0142 za to wygrywa\u0107. – Chcia\u0142bym wygra\u0107 lig\u0119 i mundial – powtarza\u0142 otwarcie i \u015bmia\u0142o od samego pocz\u0105tku. Fani twierdz\u0105, \u017ce by\u0142y to pierwsze s\u0142owa, kt\u00f3re wypowiedzia\u0142 w og\u00f3le.<\/p>\n\n\n\n W pierwszej dru\u017cynie Argentinos zadebiutowa\u0142 tu\u017c przed 16. urodzinami – 20 pa\u017adziernika 1976 roku. By\u0142 najm\u0142odszym zawodnikiem w dziejach Primera Division<\/em> – pierwszej ligi argenty\u0144skiej.W 1977 roku zosta\u0142 ju\u017c argenty\u0144skim sportowcem roku. C\u00e9sar Luis Menotti nie powo\u0142a\u0142 go jednak na argenty\u0144ski Mundial 1978. Mo\u017cna to zrozumie\u0107 – mia\u0142 w sk\u0142adzie dojrzalszych graczy – Mario Kempesa, Beto Alonso czy Richardo Pochiniego. I mia\u0142 ostatecznie racj\u0119. Maradona, wiecznie niedojrza\u0142y, nie rozumia\u0142 i ci\u0119\u017cko to prze\u017cy\u0142. Tym bardziej, \u017ce Argentyna wywalczy\u0142a mistrzostwo \u015bwiata. Bez niego? Obrazi\u0142 si\u0119, chcia\u0142 rzuci\u0107 pi\u0142k\u0119.<\/p>\n\n\n\n Ale to nie by\u0142 koniec. Nie by\u0142 to nawet pocz\u0105tek pocz\u0105tku.<\/p>\n\n\n\n W 1979 roku Menotti zbiera\u0142 sk\u0142ad na rozgrywane w Tokio Mistrzostwa \u015awiata do lat 20 (U20). Tym razem nie zapomnia\u0142 o Diego. Argentyna w 6 meczach zdoby\u0142a 20 bramek, a m\u0142ody Maradona zosta\u0142 gwiazd\u0105 tego turnieju.<\/p>\n\n\n\n To by\u0142 prawdziwy pocz\u0105tek.<\/p>\n\n\n\n Maradon\u0105 z miejsca zainteresowa\u0142y si\u0119 dru\u017cyny europejskie, w tym Barcelona. On jednak chcia\u0142 gra\u0107 dla Boca Juniors i marzy\u0142 o tym od dziecka. Zagra\u0107 na mitycznej Le Bombonerze<\/em>. Kosztowa\u0142 4 miliony dolar\u00f3w, czym doprowadzi\u0142 Boc\u0119 na pr\u00f3g bankructwa. Tak czy inaczej, by\u0142 ju\u017c w kraju gwiazd\u0105 pierwszego formatu. I by\u0142 na ustach wszystkich.<\/p>\n\n\n\n By\u0142 tak\u017ce nadziej\u0105 rz\u0105dz\u0105cej krajem wojskowej junty. Przygotowania do Mundialu w 1982 roku, na kt\u00f3rym Argentyna mia\u0142a by\u0107 obro\u0144c\u0105 tytu\u0142u, sz\u0142y jednak s\u0142abo, Albicelestes<\/em> przegrywali kolejne mecze towarzyskie. Tymczasem junta, napuszona swoimi sukcesami w gn\u0119bieniu opozycji, straci\u0142a poczucie rzeczywisto\u015bci i postanowi\u0142a, \u017ce trzeba zrobi\u0107 co\u015b spektakularnego dla przywr\u00f3cenia narodowego ducha. Najecha\u0142a wi\u0119c Falklandy. Dwa dni p\u00f3\u017aniej z brytyjskich port\u00f3w wyp\u0142yn\u0119\u0142o w kontrze 127 okr\u0119t\u00f3w. I to by\u0142 koniec junty. Argentyna nie obroni\u0142a te\u017c mistrzostwa \u015bwiata.<\/p>\n\n\n\n Ale zn\u00f3w, nie by\u0142 to koniec Maradony.<\/p>\n\n\n\n Trafi\u0142 do Barcelony za rekordowe 7,6 milion\u00f3w dolar\u00f3w. Pocz\u0105tkowo mia\u0142 problem z przystosowaniem do europejskiego stylu gry. Ale 26 czerwca 1983 roku strzeli\u0142 Realowi Madryt bramk\u0119, za kt\u00f3r\u0105 oklaskiwali go nawet kibice dru\u017cyny przeciwnej. Po raz pierwszy spr\u00f3bowa\u0142 te\u017c narkotyk\u00f3w i polubi\u0142 je. To nie by\u0142o jednak miejsce dla niego. W ko\u0144cu Andoni \u201erze\u017anik z Bilbao\u201d Goikoetxea zako\u0144czy\u0142 jego hiszpa\u0144sk\u0105 przygod\u0119.<\/p>\n\n\n\n Ale to te\u017c nie by\u0142 koniec Maradony. Wszystko by\u0142o jeszcze przed nim.<\/p>\n\n\n\n 5 lipca 1984 roku Diego Maradona trafi\u0142 w ko\u0144cu do miejsca swojego przeznaczenia. Za rekordowe 13 milion\u00f3w dolar\u00f3w przeszed\u0142 do w\u0142oskiego Napoli. Serie A<\/em> by\u0142a i pozostawa\u0142a jeszcze do lat 90-tych XX wieku najsilniejsz\u0105 lig\u0105 na \u015bwiecie. Nie mo\u017cna tego by\u0142o powiedzie\u0107 o samym Napoli, ale oto przyje\u017cd\u017ca\u0142 zbawca na bia\u0142ym koniu. Nie by\u0142o w\u00f3wczas g\u0142o\u015bniejszego transferu.<\/p>\n\n\n\n Na stadion San Paolo<\/em> w Neapolu Diego przylecia\u0142 helikopterem i zst\u0105pi\u0142 z nieba jak mesjasz fetowany przez 75 tysi\u0119cy kibic\u00f3w. Podobno na zaliczk\u0119 dla Barcelony z\u0142o\u017cyli si\u0119 zwykli mieszka\u0144cy miasta. Czy z w\u0142asnej inicjatywy, mo\u017cna w\u0105tpi\u0107 – maj\u0105c na uwadze, \u017ce m\u00f3wimy o mie\u015bcie w szponach Camorry<\/em>. Z kt\u00f3r\u0105 Diego by\u0142o zreszt\u0105 po drodze.<\/p>\n\n\n\n W sezonie 1986\/87 Napoli z Maradon\u0105 wywalczy\u0142o pierwsze w historii mistrzostwo W\u0142och. Trio – Maradona, Giordano i Careca okre\u015blano skr\u00f3tem Ma-Gi-Ca<\/em>. I tacy byli. Maradona zbli\u017ca\u0142 si\u0119 do szczyt\u00f3w swojej kariery.<\/p>\n\n\n\n W 1986 roku Mistrzostwa \u015awiata w pi\u0142ce no\u017cnej odbywa\u0142y si\u0119 Meksyku. I by\u0142 to jeden z najlepszych turniej\u00f3w w dziejach tej dyscypliny. Graj\u0105c w prze\u0142omowym ustawieniu 3-5-2 pod wodz\u0105 by\u0142ego pi\u0142karza i praktykuj\u0105cego lekarza Carlosa Bilardo, Argentyna by\u0142a rewelacj\u0105 tych rozgrywek. Ale jeszcze wi\u0119ksz\u0105 by\u0142 sam Maradona. Strzeli\u0142 5 goli i wykreowa\u0142 5 kolejnych, maj\u0105c udzia\u0142 w 10 z 14 bramek strzelonych przez swoj\u0105 reprezentacj\u0119 w drodze do tytu\u0142u.<\/p>\n\n\n\n Do legendy przeszed\u0142 oczywi\u015bcie mecz \u0107wier\u0107fina\u0142owy z Angli\u0105, 22 czerwca 1986 roku. Dla Argenty\u0144czyk\u00f3w mia\u0142a to by\u0107 futbolowa zemsta za Falklandy (dla nich Malwiny). I by\u0142a. By\u0142 to tak\u017ce mecz, kt\u00f3ry jak \u017caden inny oddawa\u0142 skomplikowan\u0105 natur\u0119 Diego.<\/p>\n\n\n\n Pierwszego gola strzeli\u0142 r\u0119k\u0105. Sprytnie i niepostrze\u017cenie. Viveza<\/em>. Jak przyzna\u0142 po latach, zrobi\u0142 to celowo. Nazwa\u0142 to zagranie \u201eR\u0119k\u0105 Boga\u201d. Oszust.<\/p>\n\n\n\n Drugi, strzelony 4 minuty p\u00f3\u017aniej, jest z kolei uwa\u017cany najwspanialszy w historii Mistrzostw \u015awiata. A mo\u017ce pi\u0142ki no\u017cnej w og\u00f3le, maj\u0105c na uwadze stawk\u0119 spotkania. Ca\u0142o\u015b\u0107 akcji trwa\u0142a 11 sekund i tyle potrzeba by\u0142o Maradonie, aby da\u0107 najwi\u0119kszy popis geniuszu w historii pi\u0142ki.<\/p>\n\n\n\n Oddajmy g\u0142os argenty\u0144skiemu komentatorowi: „Podanie do Diego, Maradona ma pi\u0142k\u0119, dw\u00f3ch go kryje, Maradona p\u0119dzi z pi\u0142k\u0105, geniusz \u015bwiatowej pi\u0142ki kieruje si\u0119 w prawo, zostawia ich z ty\u0142u i b\u0119dzie podawa\u0142 do Burruchagi\u2026 Wci\u0105\u017c Maradona! Geniusz, geniusz, geniusz! Ta-ta-ta-ta-ta-ta-ta\u2026 Goooooool\u2026 Goooooooool\u2026 Chce mi si\u0119 p\u0142aka\u0107! Dobry Bo\u017ce, niech \u017cyje futbol! Co za gol! Diegoooooo! Maradona! Najmocniej przepraszam, ale mam \u0142zy w oczach. Maradona, niezapomniany rajd, akcja wszech czas\u00f3w. Ty beczkowaty, kosmiczny fenomenie. Z jakiej planety przyszed\u0142e\u015b, \u017ceby ogra\u0107 a\u017c tylu Anglik\u00f3w, \u017ceby zamieni\u0107 ca\u0142y nar\u00f3d w wielk\u0105 zaci\u015bni\u0119t\u0105 pi\u0119\u015b\u0107 wo\u0142aj\u0105c\u0105 Argentyna? Argentyna dwa, Anglia zero, Diego Armando Maradona, dzi\u0119ki ci Bo\u017ce, za futbol, za Maradon\u0119, za te \u0142zy i za to Argentyna dwa, Anglia zero”.<\/p>\n\n\n\n „Przyznacie, \u017ce TO by\u0142o wspania\u0142e” – wycedzi\u0142 kr\u00f3tko komentator angielski.<\/p>\n\n\n\n Pr\u00f3bowa\u0142 ju\u017c tej sztuki w meczu z Angli\u0105 w 1980 roku. Ale tym razem si\u0119 uda\u0142o. Maradona dosta\u0142 podanie od Enrique jeszcze na w\u0142asnej po\u0142owie. – Po tak dobrym podaniu naprawd\u0119 nie m\u00f3g\u0142 spud\u0142owa\u0107 – \u017cartowa\u0142 potem pomocnik. Po czym uwolni\u0142 si\u0119 spod krycia Beardsleya i Reida. Przedryblowa\u0142 Butchera, przeskoczy\u0142 nad nog\u0105 Fenwicka i omin\u0105\u0142 rzucaj\u0105cego si\u0119 do jego st\u00f3p bramkarza Shiltona. Geniusz.<\/p>\n\n\n\n Argentyna wygra\u0142a kolejny mecz z Belgami (2 gole Maradony, drugi bardzo znany), a p\u00f3\u017aniej thriller 3-2 z Niemcami przed 114.600 widz\u00f3w na Estadio Ezteca<\/em> i zdoby\u0142a mistrzostwo \u015bwiata. To by\u0142 szczyt.<\/p>\n\n\n\n I pocz\u0105tek ko\u0144ca. Na kolejnym Mundialu we W\u0142oszech 1990 roku zdarzy\u0142a si\u0119 rzecz nies\u0142ychana. P\u00f3\u0142fina\u0142 rozgrywany 3 lipca 1990 roku mi\u0119dzy gospodarzami – Squadra Azzurra<\/em> i Albicelestes<\/em> odby\u0142 si\u0119 w\u2026 Neapolu. Bohater miasta przyjecha\u0142 do niego tym razem jako znienawidzony naje\u017ad\u017aca. Argentyna wygra\u0142a, ko\u0144cz\u0105c wielkie nadzieje W\u0142och\u00f3w na zwyci\u0119stwo w turnieju. Dla Diego nic ju\u017c nie mia\u0142o by\u0107 tu takie samo.<\/p>\n\n\n\n Argentyna przegra\u0142a fina\u0142 z Nemcami 0-1 po karnym Brehme. A Neapol znienawidzi\u0142 swojego zbawc\u0119.<\/p>\n\n\n\n Na Mundialu w 1994 roku w USA Diego zagra\u0142 w dw\u00f3ch meczach grupowych. Strzeli\u0142 fantastyczn\u0105 bramk\u0119 Grecji, kt\u00f3r\u0105 \u015bwi\u0119towa\u0142 w osobliwy spos\u00f3b – biegn\u0105c w kierunku kamery, jakby atakowa\u0142 widz\u00f3w. To by\u0142a jego ostatnia bramka dla Argentyny. W meczu z Nigeri\u0105 sprytnie poda\u0142 pi\u0142k\u0119 do Caniggi. To by\u0142 jego ostatni mecz dla Albiceleste<\/em>. Kr\u00f3tko potem zosta\u0142 zdyskwalifikowany za u\u017cywanie \u015brodk\u00f3w dopinguj\u0105cych (efedryny). Mia\u0142 nadwag\u0119, chcia\u0142 ja szybko zrzuci\u0107. Do niego normalne zasady nie mia\u0142y przecie\u017c zastosowania. Oszust wygra\u0142 z geniuszem.<\/p>\n\n\n\n I to by\u0142 koniec Maradony pi\u0142karza.<\/p>\n\n\n\n By\u0142 jeszcze oczywi\u015bcie Maradona celebryta, trener, skandalista i ikona \u015bwiatowego proletariatu. A nawet Maradona obiekt religijnego kultu. I w ko\u0144cu Maradona wariat. Pami\u0119tamy go wielkiego, pami\u0119tamy i upad\u0142ego. Do dzi\u015b niemal r\u00f3wnie dobrze. „Bohater pierwszych i ostatnich stron gazet”, jak zwyk\u0142o si\u0119 m\u00f3wi\u0107 o takich, jak on.<\/p>\n\n\n\n Ale Maradona by\u0142 przede wszystkim pi\u0142karzem nad pi\u0142karzami. By\u0142 i do dzi\u015b pozostaje uciele\u015bnieniem pi\u0142karskiego numeru 10 – wzorem z S\u00e8vres ofensywnego napastnika. Z t\u0105 r\u00f3\u017cnic\u0105, \u017ce to co powiedzmy Zin\u00e9dine Zidane umia\u0142 zrobi\u0107 nog\u0105 z pi\u0142k\u0105, on umia\u0142 z pomara\u0144cz\u0105.<\/p>\n\n\n\n Za najlepszego w historii futbolu uchodzi, chyba nieco z przyzwyczajenia, brazylijczyk Pele. Ale to by\u0142a jednak pi\u0142karska prehistoria. Maradona by\u0142 pierwszym i najlepszym pi\u0142karzem ery nowo\u017cytnej.<\/p>\n\n\n\n Prawdziwy koniec przyszed\u0142 dzi\u015b. Diego Armando Maradona zmar\u0142 w wieku 60 lat.<\/p>\n\n\n\n Prawdopodobnie jest to natomiast moment, od kt\u00f3rego zaczniemy zn\u00f3w powraca\u0107, tak jak on sam bezskutecznie pr\u00f3bowa\u0142, do lat 80-tych XX wieku. Zobaczymy ponownie m\u0142odego, kr\u0119pego ch\u0142opaka, kt\u00f3rego pi\u0142ka s\u0142ucha\u0142a jak nikogo innego. Zatrzymamy si\u0119 te\u017c na pewno w 1986 roku na Stadionie Aztek\u00f3w. W czasach gdy ten geniusz i oszust w jednej osobie rz\u0105dzi\u0142 w pi\u0142ce no\u017cnej niepodzielnie.<\/p>\n\n\n\n Odtworzymy po raz kolejny \u201eR\u0119k\u0119 Boga\u201d i oburzymy si\u0119. Odtworzymy nast\u0119pnie 11-sekundow\u0105 akcj\u0119 wszech czas\u00f3w i zachwycimy si\u0119 ni\u0105 ponownie. Taki w\u0142a\u015bnie by\u0142 Maradona. Budzi\u0142 wy\u0142\u0105cznie skrajne emocje.<\/p>\n\n\n\n O Diego powiedziano i napisano wiele. Ale chyba nikt nie wystawi mu lepszego epitafium ni\u017c Jorge Valdano, kolega z dru\u017cyny z 1986 roku:<\/p>\n\n\n\n „Diego przeprosi\u0142 mnie po strzeleniu drugiej bramki Anglikom. M\u00f3wi\u0142, \u017ce widzia\u0142 dobrze, \u017ce jestem niekryty, gdy bieg\u0142 do bramki. Ale nie m\u00f3g\u0142 znale\u017a\u0107 miejsca, aby poda\u0107 mi pi\u0142k\u0119.<\/p>\n\n\n\n Kiedy to powiedzia\u0142, poczu\u0142em si\u0119 ura\u017cony. To by\u0142a obraza dla mojej profesji, obraza dla mnie samego i mojego talentu. On nawet podczas TEGO biegu wiedzia\u0142 nie tylko gdzie s\u0105 przeciwnicy, ale gdzie jestem ja. Znalaz\u0142 czas aby spojrze\u0107. Wtedy zrozumia\u0142em, \u017ce jako pi\u0142karz jestem nikim w por\u00f3wnaniu z nim. On by\u0142 geniuszem.”<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Maradonowie mieli trzy c\u00f3rki. O narodzinach ich czwartego dziecka (30 pa\u017adziernika 1960 roku), tym razem ch\u0142opca, kr\u0105\u017cy\u0142y dziesi\u0105tki legend. Opatrzno\u015b\u0107 musia\u0142a w jaki\u015b spos\u00f3b da\u0107 o sobie zna\u0107. Tak jest przecie\u017c zawsze, gdy rodzi si\u0119 nowy b\u00f3g. Dalma \u201eTota\u201d Salvadora poczu\u0142a b\u00f3le porodowe podczas ta\u0144c\u00f3w. Kilka godzin p\u00f3\u017aniej na \u015bwiat przyszed\u0142 ch\u0142opiec, o kt\u00f3rym m\u00f3wiono, […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":604,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[9,11,5],"tags":[],"class_list":["post-603","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-historie","category-kartka-z-kalendarza","category-sportowcy"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/603","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=603"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/603\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1577,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/603\/revisions\/1577"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/604"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=603"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=603"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.pozeraczksiazek.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=603"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}